Asya Fateyeva Jonny Saxophon In The 20s (CD)

Op haar eerste kamermuziekalbum voor Berlin Classics blikt saxofoniste Asya Fateyeva terug op de gloriedagen van haar instrument: in de jaren twintig van de vorige eeuw was de saxofoon de stem van de moderne salonmuziek en een gelijkwaardige partner voor de andere instrumenten van het klassieke kamerensemble. Zelfs toen het zijn hoogtijdagen beleefde, pakten donkere wolken zich samen aan de horizon. Dit is een album dat zich beweegt tussen dansbare stadsritmes, cultureel ostracisme en baanbrekende ontwikkelingen in de muziek. Asya Fateyeva's album Jonny ontleent zijn titel aan Ernst Kreneks 'spiegel-op-de-samenleving' jazzopera Jonny spielt auf. Dit is een werk dat doordrongen is van de tijdgeest van de Roaring Twenties, met een staat van dienst die de culturele en sociale tendensen van zijn tijd weerspiegelt: 421 optredens in 45 verschillende steden tijdens het eerste seizoen enerzijds en het gebruik - of misbruik - van de zwarte saxofonist op het tentoonstellingsaffiche 'Degenerate Music' van 1938 anderzijds, illustreren de spilfunctie van het werk. Maar Asya Fateyeva heeft haar netten breder uitgespreid dan Ernst Krenek: 'Ik ben totaal gefascineerd door de verschillende manieren waarop componisten muziek gebruiken om hun eigen taal te spreken en hun eigen wereldbeeld uit te drukken. Je krijgt bijna het gevoel dat er wel een paar eeuwen tussen moet zitten. Adolf Busch, Paul Hindemith en Anton Webern behandelen de saxofoon als een sonisch medium, bijna als een middel om een doel te bereiken. Erwin Schulhoff, Kurt Weill en Ernst Krenek gebruiken hem vooral om uitdrukking te geven aan de tijdgeest en om uiting te geven aan de bitterheid, het sarcasme en de ambivalente houding tegenover leven en dood die kenmerkend waren voor de jaren twintig van de vorige eeuw' Haar kamermuzikale 'partners in crime' zijn Emma Yoon en Florian Donderer op viool, Yuko Hara op altviool, celliste Tanja Tetzlaff, Stepan Simonian aan de piano en Shirley Brill op klarinet. 'Het mooie van een kameropname is dat het heel intiem is. We zijn allemaal in evenwicht, we spelen allemaal een gelijkwaardige rol in de procedure. Het is niet zo dat ik mijn ding doe als solist en zij mijn begeleiding zijn. Elke muzikant en elke persoonlijkheid is heel belangrijk.' U merkt die concertzekere saamhorigheid op, de dialoog en de belangstelling voor de verschillende muzikale fenomenen uit die periode. 'Het is een soort panorama - ik vind het heel mooi dat je een venster in het verleden kunt openen en kunt zien hoe stoutmoedig men in die tijd was, nieuwe wegen insloeg', zegt Florian Donderer. 'Wat ongewoon is, is een saxofoon in kamermuziek. De saxofoon is nooit echt aanwezig geweest en is misschien ook niet altijd op de juiste waarde geschat...' Asya Fateyeva ziet het al lang als haar missie om de aandacht te vestigen op de saxofoon in de klassieke muziek. Met haar nieuwe album Jonny belicht ze het moment waarop haar instrument op het punt stond de plaats in te nemen die het in de gevestigde orde van instrumenten toekomt.