Auschwitz de judenrampe

In Auschwitz-de Judenrampe beschrijft Hans Citroen een vergeten maar cruciale locatie in de geschiedenis van de Holocaust: de Judenrampe, ook wel bekend als Auschwitz Bahnhof West. Dit treinstation speelde een centrale rol in de deportatie van Joden naar het concentratiekamp Auschwitz. Bijna alle Europese Joden, met uitzondering van de Hongaarse Joden, arriveerden via deze locatie. Ondanks de immense betekenis van de Judenrampe voor de logistiek van de deportaties, is er in de literatuur over Auschwitz weinig aandacht aan besteed.

Historische context en slachtoffers

Volgens communistische propaganda zouden er tijdens de Tweede Wereldoorlog maar liefst 4,5 miljoen mensen in Auschwitz zijn vermoord. Tegenwoordig aanvaarden historici echter een minder schokkend, maar nog steeds vreselijk aantal van 1,1 miljoen doden. Van de 1,3 miljoen mensen die naar Auschwitz gedeporteerd werden, arriveerden ongeveer 800.000 op de Judenrampe. Dit maakt de Judenrampe niet alleen een belangrijk logistiek knooppunt, maar ook een symbolische plek in de herinnering aan de Holocaust. De afwezigheid van aandacht voor dit station in de geschiedschrijving roept belangrijke vragen op over hoe we deze geschiedenis vastleggen en herinneren.

Een verborgen verhaal

Hans Citroen heeft met Auschwitz-de Judenrampe geprobeerd om dit vergeten verhaal op te brengen. Zijn nieuwsgierigheid en kritische houding helpen om een aantal mythen te ontrafelen en het complexe verhaal van Auschwitz te belichten. In een breed scala aan bronnen en getuigenissen, laat Citroen zien dat de Judenrampe niet alleen een fysieke plek is, maar ook een representatie van grotere thema’s zoals verlies en vergeten.

De bijdrage van Hans Citroen

Hans Citroen, geboren in 1947 en studeerde aan de Vrije Academie van Beeldende Kunsten en Ateliers 63, heeft een rijk verleden in de kunstwereld. Sinds de jaren ‘70 heeft hij zich ingezet voor verschillende artistieke projecten en maakte hij autonoom werk. Samen met zijn Poolse vrouw, Barbara Starzyska, werkte hij aan radiodocumentaires en publicaties die zich richten op de Holocaust en de geschiedenis van Auschwitz. Met Auschwitz-de Judenrampe en zijn voorgaande boek Auschwitz-Owicim doet hij een oproep tot reflectie en herdenking.

Deze uitgave wordt niet alleen erkend als een indrukwekkend historisch document, maar ook als een noodzakelijke aanzet om de vergeten verhalen uit de Holocaust te onthullen en vast te leggen voor toekomstige generaties. Het biedt lezers een aangrijpende blik op deze belangrijke maar vaak over het hoofd geziene locatie in de geschiedenis.