Autoprzeciwciala W Przewleklym Wirusowym Zapaleniu WĄtroby Typu C

Zwi¿zek autoprzeciwciä zwi¿zanych z wirusem zapalenia w¿troby typu C z okre¿lonym obrazem klinicznym nie zostä wcze¿niej ustalony. W niniejszej pracy przedstawiamy retrospektywne, opisowe i monocentryczne badanie przeprowadzone w okresie 14 lat (2002-2015), obejmuj¿ce 236 pacjentów z CCH obserwowanych na oddziale gastroenterologii B szpitala La Rabta, podzielonych na 151 kobiet i 74 m¿¿czyzn. W¿ród naszych pacjentów 20% miäo co najmniej jedno autoprzeciwciäo. Przeciwciäa przeciwj¿drowe (ANA) by¿y najcz¿stsze (16% przypadków) ze ¿rednim poziomem nie wi¿kszym ni¿ 1/80 w 87% przypadków. Pozostäe przypadki to przeciwciäa przeciwko natywnemu DNA (N=21 przypadków), przeciwciäa przeciwko SSA (N=4), w tym 2 przypadki zespo¿u Sjogrena, przeciwciäa przeciwko ATPO (N=19) odpowiadaj¿ce we wszystkich przypadkach niedoczynno¿ci tarczycy w zwi¿zku z zapaleniem tarczycy Hashimoto oraz przeciwciäa przeciwko receptorowi TSH (N=1) w zwi¿zku z chorob¿ Gravesa-Basedowa. Krioglobulinemi¿ odnotowano w 48% przypadków.