Badania morfologiczne i molekularne pszenicy pod k¿tem odporno¿ci na susz¿: zasobów genetycznych

Pszenica jest g¿ówn¿ upraw¿ gospodarcz¿ Pakistanu; uprawia si¿ j¿ na obszarze 9,062 mln hektarów, a jej produkcja wynosi oko¿o 23,42 mln ton, przy plonie ziarna wynosz¿cym 2585 kg/hektar. Susza jest g¿ównym czynnikiem ograniczaj¿cym produkcj¿ pszenicy w Pakistanie. W niniejszym badaniu spo¿ród dwudziestu badanych odmian pszenicy Miraj-08 (8,97 g), Sussui (8,53 g) i Sandal (8,45 g), Tandojam-83 (7,53) oraz Chakwal-86 (6,90) okazäy si¿ najlepsze pod wzgl¿dem plonu na ro¿lin¿. Do analizy numerycznej wykorzystano 18 cech morfologicznych. Analiza dendrogramowa cech morfologicznych pozwoli¿a podzieli¿ 20 odmian pszenicy na 4 klastry. Klastry te odzwierciedlaj¿ ró¿nice genetyczne mi¿dzy badanymi odmianami pszenicy, które okazäy si¿ ró¿ne od siebie na podstawie ich charakterystyki. W badaniach markerów molekularnych odmiana Dirk okazäa si¿ najlepsza pod wzgl¿dem odporno¿ci na susz¿. ¿redni¿ ró¿norodno¿¿ genetyczn¿ (szacowan¿ jako odleg¿o¿¿ genetyczna) w¿ród 20 odmian pszenicy, opart¿ na wzorze amplifikacji starterów RAPD GLB-11, GLA-13, GLC-01, GLC-04, P-6 i P-7, przedstawiono w (Tabeli 20) na podstawie tabel 14, 15, 16, 17, 18, 19. Zakres oszacowanej odleg¿o¿ci genetycznej wynosi¿ od 10 do 100%. Maksymaln¿ odleg¿o¿¿ genetyczn¿ (100%) oszacowano tylko dla jednego porównania.