Badania nad mieszanką do squasha z morwy i aloesu

W latach 2024-2025 na Wydziale Ogrodnictwa VNMKV w Parbhani przeprowadzono eksperyment, w ramach którego oceniano mieszanki morwy i aloesu. W pe¿ni dojrzäe owoce morwy i ¿wie¿e li¿cie aloesu zostäy przetworzone i po¿¿czone w sze¿ciu proporcjach (T1-T6: morwa:aloes od 90:0 do 40:50). Mieszanki te zostäy zmieszane z syropem cukrowym, przyprawami i zakonserwowane za pomoc¿ benzoesanu sodu (600 ppm), przy docelowej zawarto¿ci TSS wynosz¿cej 45°B, a nast¿pnie przechowywane w sterylnych butelkach. Badanie przeprowadzono zgodnie z cäkowicie losowym modelem czynnikowym (FCRD) z trzema powtórzeniami i oceniono parametry chemiczne, fizykochemiczne i sensoryczne po 0, 30, 60 i 90 dniach. Morwa by¿a pod wzgl¿dem warto¿ci od¿ywczych lepsza od aloesu w postaci surowej, zw¿aszcza pod wzgl¿dem TSS, kwasu askorbinowego i antocyjanów. Spo¿ród zastosowanych metod, T1 (90:0) i T2 (80:10) wykazäy najlepsze wyniki pod wzgl¿dem zawarto¿ci kwasu askorbinowego, cukrów, przeciwutleniaczy, fenoli i antocyjanów, przy czym T2 wykazäa najwy¿sz¿ ogóln¿ akceptowalno¿¿ sensoryczn¿. W ci¿gu 90 dni przechowywania nast¿pi¿ wzrost TSS, pH i cukrów, natomiast zmniejszy¿a si¿ zawarto¿¿ kwasu askorbinowego, fenoli, flawonoidów, przeciwutleniaczy i antocyjanów. Pomimo niewielkiego pogorszenia w¿äciwo¿ci sensorycznych, T2 pozostäo akceptowalne przez cäy czas.

Pagina's: 80, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza