Badanie betonu nakladanego z różnymi rodzajami warunków utwardzania

Beton, który jest zwykle wylewany natychmiast po wymieszaniu w czasie t=0, tj. beton 0-godzinny, nazywany jest betonem ¿wie¿ym i ma najwy¿sz¿ wytrzymäo¿¿. Je¿li beton jest wystawiony na dziäanie otwartego powietrza przez pewien czas t i ulega cz¿¿ciowemu zwi¿zaniu, nazywany jest betonem starym. Beton ten nie nadaje si¿ do u¿ytku i nie osi¿ga docelowej wytrzymäo¿ci, dlatego nale¿y go wyrzuci¿. Teraz, je¿li cz¿¿ciowo zwi¿zany beton, tj. t-hr. beton jest mieszany ze ¿wie¿o przygotowanym betonem, tj. t=0. i tak wytworzona masa kompozytowa mo¿e by¿ ponownie u¿yta do osi¿gni¿cia wytrzymäo¿ci docelowej lub wytrzymäo¿ci stosunkowo mniejszej od wytrzymäo¿ci docelowej, taki beton jest okre¿lany jako mieszana mieszanka kompozytowa. Idealna zmienno¿¿ wytrzymäo¿ci w czasie betonów mieszanych. Zmiana wytrzymäo¿ci w stosunku do opó¿nienia czasowego ma na ogó¿ charakter opadaj¿cy, a poprawa tej opadaj¿cej wytrzymäo¿ci zale¿y od stosunku mieszanki r. Uk¿adanie jest terminem przypisywanym mieszaniu dwóch odr¿bnych indywidualnych mieszanek o podobnym sk¿adzie mieszanki, jednak o ró¿nych warto¿ciach r i t, w pojedyncz¿ mas¿ kompozytow¿, któr¿ odt¿d nazywamy mas¿ w¿asn¿, a zwi¿zan¿ z ni¿ jako¿¿ nazywamy jako¿ci¿ w¿asn¿.