Badanie degradacji fenolu przy u¿yciu technik biologicznych i napromieniowania

Trzykrotny wzrost liczby ludno¿ci wraz z geometrycznym wzrostem potrzeb homosapiensów spowodowä powstanie wielu gä¿zi przemys¿u, które generuj¿ szerok¿ gam¿ wysoce toksycznych odpadów. ¿cieki z tych gä¿zi przemys¿u cz¿sto zawieraj¿ zwi¿zki aromatyczne, które s¿ odporne na naturalny rozk¿ad i dlatego utrzymuj¿ si¿ w ¿rodowisku. W rzeczywisto¿ci przewidywanie usuwania poszczególnych ksenobiotycznych substancji chemicznych nadal pozostaje bardzo trudnym zadaniem, przy czym wyst¿puj¿ rozbie¿no¿ci w wydajno¿ci mi¿dzy systemami laboratoryjnymi a systemami pe¿nowymiarowymi. Jednym z g¿ównych zanieczyszcze¿ organicznych wyst¿puj¿cych w ¿ciekach jest fenol. Fenol jest nie tylko toksyczny, ale tak¿e potencjalnie rakotwórczy i mutagenny. Aby spe¿ni¿ normy dotycz¿ce ¿cieków, spo¿ród ró¿nych dost¿pnych technik oczyszczania za wykonalne uznano oczyszczanie biologiczne, które mo¿e skutkowä niepe¿n¿ mineralizacj¿ lub przeksztäceniem zanieczyszczenia z jednej postaci w inn¿, a alternatyw¿ okazäa si¿ degradacja fotokatalityczna poprzez napromieniowanie s¿oneczne z wykorzystaniem dwutlenku tytanu jako katalizatora.