Badanie dotyczące udzialu wapnia w niedokrwieniu i prawidlowej pracy serca

W¿äciwo¿ci biochemiczne i biofizyczne prawid¿owego i niewydolnego serca cz¿owieka ró¿ni¿ si¿ od siebie. Stwierdzono, ¿e napi¿cie mi¿¿nia sercowego pozbawionego b¿ony komórkowej z niewydolnego serca jest bardziej wräliwe na wap¿ ni¿ napi¿cie mi¿¿nia sercowego z prawid¿owego serca, natomiast maksymalna aktywno¿¿ ATPazy miofibrylarnej jest obni¿ona w niewydolnym sercu. Nadci¿nienie nerkowe wywo¿ano u szczurów za pomoc¿ modelu 2-nerki-1-klips (2K1C). Ci¿nienie krwi rejestrowano poprzez wprowadzenie cewnika do lewej t¿tnicy szyjnej. Zastosowano przetwornik Statham p23 DC, a ci¿nienie rejestrowano na poligrafie Grass. Serce zamontowano i zarejestrowano potencjä czynno¿ciowy z mi¿¿nia brodawkowego. Mi¿¿nie sercowe wyizolowano ze szczura zgodnie z metod¿ Mitry i Morada (1981). Skurcze serca rejestrowano przez 90 minut. Pocz¿tkow¿ amplitud¿ skurczu obliczono jako 100%, a spadek amplitudy skurczu w ci¿gu 60 minut wyniós¿ 80%. Spadek amplitudy skurczu nie by¿ znacz¿cy. Obserwacje wskazuj¿, ¿e APD 40 jest najbardziej wräliwy na zmiany st¿¿enia wapnia w buforze superfuzji. Mi¿¿niówki szczura badano za pomoc¿ cytometru przep¿ywowego.