Badanie eksperymentalne spiralnego ¿eberkowego wymiennika ciep¿a: z ró¿n¿ grubo¿ci¿ i skokiem ¿eber

W tej ksi¿¿ce wymiennik ciep¿a zostä przetestowany z ró¿n¿ grubo¿ci¿ lameli i wci¿ciem lameli aluminiowej rury. Geometria lameli, przewodno¿¿ cieplna materiäu, warunki brzegowe na ko¿cówce lameli i wspó¿czynnik przenikania ciep¿a (h) na powierzchni lameli wp¿ywaj¿ na efektywno¿¿ lameli kompozytowych. Przenikanie ciep¿a dla konwekcji wymuszonej zostäo obliczone przy u¿yciu aluminiowej próbki testowej z ¿ebrami kompozytowymi o grubo¿ci 0,5, 0,6 i 0,7 mm oraz odst¿pach mi¿dzy ¿ebrami 4,23 i 6,35 mm. Wyniki pokazuj¿, ¿e rozstaw 4,23 mm optymalizuje transfer ciep¿a, wskazuj¿c, ¿e wi¿ksza liczba ¿eber jest bardziej efektywna. Wspó¿czynnik Colburna (j) zostä obliczony dla wymuszonej konwekcji na aluminiowej próbce ze spiralnymi ¿ebrami o grubo¿ci 0,5, 0,6 i 0,7 mm oraz kompozytowymi ¿ebrami o rozstawie 4,23 i 6,35 mm. Wyniki testu pokazuj¿, ¿e na wspó¿czynnik Colburna (j) rzadko wp¿ywa podziäka lameli kompozytowych. Aluminiowa próbka testowa ze spiralnymi ¿ebrami kompozytowymi o grubo¿ci 0,5 milimetra, 0,6 mm i 0,7 mm ze skokiem ¿eber kompozytowych 4,23 mm i 6,35 mm zostäa wykorzystana do obliczenia wspó¿czynnika tarcia dla konwekcji wymuszonej. Efektywno¿¿ wymiany ciep¿a zostäa zwi¿kszona dzi¿ki zastosowaniu tej metody.

Pagina's: 56, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza