Badanie różnorodności genetycznej ziemniaka (Solanum tuberosum L.)

Badanie to przeprowadzono w celu zbadania ró¿norodno¿ci genetycznej 31 genotypów ziemniaka przy u¿yciu metod biometrycznych przez 3 kolejne lata. Zbadano procedur¿ statystyczn¿ DMRT oraz analiz¿ wariancji, zmienno¿ci, korelacji, wspó¿czynnika ¿cie¿ki i ró¿norodno¿ci genetycznej. Badanie DMRT i analiza wariancji wykazäy, ¿e 31 genotypów, rok i interakcja (G×Y) by¿y dobrze zró¿nicowane. Ni¿sza warto¿¿ wariancji ¿rodowiskowej ni¿ wariancji genotypowej i fenotypowej oraz wysoki procent GCV i PCV dla wi¿kszo¿ci cech w badaniu parametrów genetycznych sugeruj¿, ¿e wi¿ksza zmienno¿¿ mi¿dzy odmianami wynikäa z przyczyn genetycznych. Analiza wspó¿czynnika korelacji i wspó¿czynnika ¿cie¿ki sugeruje istotn¿ dodatni¿ zale¿no¿¿ mi¿dzy mas¿ bulw (plonem) a ro¿lin¿ w przypadku wi¿kszo¿ci cech zarówno na poziomie genotypowym, jak i fenotypowym. W celu okre¿lenia stopnia ró¿norodno¿ci genetycznej w¿ród 31 genotypów ziemniaka przeprowadzono analiz¿ g¿ównych sk¿adowych (PCA), analiz¿ skupie¿, analiz¿ g¿ównych wspó¿rz¿dnych (PCO), diagram skupie¿ i ¿redni¿ skupie¿.