Badanie w¿a¿ciwo¿ci przeciwutleniaj¿cych kwasu garbnikowego i galusowego

W ró¿nych badaniach prospektywnych wykazano w¿äciwo¿ci przeciwutleniaj¿ce kwasu garbnikowego i galusowego w kilku modelach. Nie ma jednak jednoznacznych dowodów wskazuj¿cych, ¿e opisywane w¿äciwo¿ci przeciwutleniaj¿ce pozostaj¿ silne niezale¿nie od ¿róde¿ lipidów i prooksydantów wykorzystywanych do wywo¿ania stresu oksydacyjnego. W zwi¿zku z tym w niniejszym badaniu postanowiono zbadä w¿äciwo¿ci przeciwutleniaj¿ce kwasu taninowego i galusowego w procesie peroksydacji lipidów w ró¿nych tkankach wywo¿anej przez kilka prooksydantów (FeSO¿, SNP, cyklofosfamid i acetaminofen) in vitro. Jednak moje wyniki wskazäy, ¿e Fe(II) wykazywäo najsilniejsze dziäanie prooksydacyjne zarówno w przypadku lipidów w¿troby, jak i mózgu. Ponadto kwas taninowy i galusowy wykazäy silne dziäanie hamuj¿ce peroksydacj¿ lipidów zarówno w lipidach mózgowych, jak i w¿trobowych, niezale¿nie od zastosowanego prooksydantu, co wskazuje, ¿e kwasy te wykorzystuj¿ ró¿norodne mechanizmy w celu ochrony kluczowych makrocz¿steczek przed atakiem wolnych rodników. W zwi¿zku z tym istnieje pilna potrzeba wykorzystania ochronnych w¿äciwo¿ci kwasu taninowego i galusowego jako potencjalnych egzogennych przeciwutleniaczy, w szczególno¿ci przeciwko peroksydacji lipidów, w celu zapewnienia rozwi¿zania globalnego zagro¿enia zwi¿zanego ze stresem oksydacyjnym.