Baxter Dury Len Parrot's Memorial Lift (LP)
Uitgelicht
|
32,41 |
Naar shop
|
|
32,41 |
Naar shop
|
|
38,32
33,58 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het debuutalbum van Baxter Dury, *Len Parrot's Memorial Lift*, uitgebracht in 2003, combineert triphop, lo-fi en psychedelische elementen tot een sfeervol, experimenteel geluidslandschap. Het album is beïnvloed door de donkere grooves van Portishead, de weelderige downtempo post-psychedelica van Luna en het eigenzinnige troubadourisme van Badly Drawn Boy. Het bevat lome ritmes, mistige gitaarlagen, kabbelende synths, citer, orgels en achter-de-beat-drumwerk, allemaal verpakt in sfeervolle geluiden en wisselende arrangementen die doen denken aan een sensorische deprivatie-tank. Als zoon van Ian Dury creëert Baxter een origineel artistiek werk dat zich onderscheidt van de new-wave-stijl van zijn vader, met een professionele productie waarbij leden van Pulp en Portishead betrokken zijn. Zo ontstaat een grillige maar sentimentele zee van geluiden die te levendig is voor shoegaze en te ingetogen voor pure trip-hop.Dury's kenmerkende zang wisselt af tussen een wiebelende triller, fragiele falset en verstopte rasp, vaak gecompenseerd door engelachtige vrouwelijke achtergrondzang die hem soms overschaduwt, wat uitnodigt tot vergelijkingen met Thom Yorke terwijl de schoonheid van de muziek voorrang krijgt boven tekstuele duidelijkheid. Het resultaat is een slordige spacerock-esthetiek met mooie, vervaagde melodieën en aanhoudende pianodrops, die een zachte, angstverlichtende luisterervaring biedt vol professionaliteit en de charme van middenklasseverhalen, die luisteraars op het puntje van hun stoel houdt met zijn omhullende, narcoleptische waas.
Het debuutalbum van Baxter Dury, *Len Parrot's Memorial Lift*, uitgebracht in 2003, combineert triphop, lo-fi en psychedelische elementen tot een sfeervol, experimenteel geluidslandschap. Het album is beïnvloed door de donkere grooves van Portishead, de weelderige downtempo post-psychedelica van Luna en het eigenzinnige troubadourisme van Badly Drawn Boy. Het bevat lome ritmes, mistige gitaarlagen, kabbelende synths, citer, orgels en achter-de-beat-drumwerk, allemaal verpakt in sfeervolle geluiden en wisselende arrangementen die doen denken aan een sensorische deprivatie-tank. Als zoon van Ian Dury creëert Baxter een origineel artistiek werk dat zich onderscheidt van de new-wave-stijl van zijn vader, met een professionele productie waarbij leden van Pulp en Portishead betrokken zijn. Zo ontstaat een grillige maar sentimentele zee van geluiden die te levendig is voor shoegaze en te ingetogen voor pure trip-hop.Dury's kenmerkende zang wisselt af tussen een wiebelende triller, fragiele falset en verstopte rasp, vaak gecompenseerd door engelachtige vrouwelijke achtergrondzang die hem soms overschaduwt, wat uitnodigt tot vergelijkingen met Thom Yorke terwijl de schoonheid van de muziek voorrang krijgt boven tekstuele duidelijkheid. Het resultaat is een slordige spacerock-esthetiek met mooie, vervaagde melodieën en aanhoudende pianodrops, die een zachte, angstverlichtende luisterervaring biedt vol professionaliteit en de charme van middenklasseverhalen, die luisteraars op het puntje van hun stoel houdt met zijn omhullende, narcoleptische waas.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: