Berliner Philharmoniker & Chor der St. Hedwigs Kathedrale Berlin, Herbert von Karajan Edition Vol. III Beethoven: Symphony No. 3 ('Eroica') 9 (2 CD)

Deze opnamen van twee symfonieën van Beethoven dateren uit een periode van verandering in de geschiedenis van de Berliner Philharmoniker. Furtwängler was opnieuw de officiële chef-dirigent, maar door zijn afnemende gezondheid en andere persoonlijke redenen was hij niet in staat het orkest continu te leiden. Vanaf zijn eerste ontmoeting met de Berliner Philharmoniker had Herbert von Karajan niets liever gewild dan er chef-dirigent van te worden. Deze opnames werpen een licht op zijn vroege werk met het orkest als gastdirigent en als opvolger van Wilhelm Furtwängler. Karajans eerste naoorlogse concert met het orkest, met Beethovens Eroica, op 8 september 1953, onthult niet alleen de feitelijke toestand van het orkest, maar ook wat Karajan als dirigent in deze situatie kon bereiken. In die tijd was Karajan vooral bezig met het London Philharmonia Orchestra en roemde hij de virtuositeit daarvan. Maar in de Berliner Philharmoniker ontdekte hij dimensies die de virtuositeit overstegen, expressiekrachten die op het moment van de uitvoering het niveau van de repetities te boven gingen. Op het moment van de live-opname van Beethovens Negende, uitgevoerd in de aula van de Berlijnse Musikhochschule op 25 april 1957 ter gelegenheid van het vijfenzeventigjarig bestaan van het orkest, was Karajan al chef-dirigent van het orkest. Het orkest bevond zich in een fase van vervelende verbouwingen, veroorzaakt door Karajans pogingen om de klank van het orkest te vormen volgens zijn muzikale filosofie. Beethovens Negende, met een voortreffelijk kwartet vocale solisten, heeft een grootschalige beheersing van de vorm en een dichte, coherente klank die Karajan goed op weg wijzen naar de eerste complete opname van de symfonieën.