Bernard Lubat & Marc Chemillier Artisticiel (CD)

Bernard Lubat zet een jazz-experiment voort dat 'TOO BOT to be true' is: cybermenselijke improvisaties met de computer onder de aliassen Djazz, OMax en SoMax, drie stukjes software die gecreëerd en bediend worden door Gérard Assayag en Marc Chemillier, die zowel onderzoekers en ambachtslieden als musici zijn. Na Lubat/Luc, Lubat/Sclavis en Lubat/Portal wordt de dialoog cybermenselijk. Uit deze experimenten van collectieve ongedisciplineerdheid, live of in het lab, komt zowel het ongedachte als het ondenkbare voort: een natuurlijk-kunstmatige vorm van jazz. Dit roept op zijn beurt vragen en discussies op over de manieren waarop kunstmatige intelligentie kan worden toegepast op muziek, evenals over de filosofische, sociale en creatieve implicaties van een dergelijke nieuwe wisselwerking binnen het rijk van de muzikaliteit. 'Door zijn merkwaardige cocktail van moeizame domheid en verblindende inspiratie lijkt de machine ons te 'bevrijden' van specifieke gewoonten of automatismen', aldus Bernard Lubat. Marc Chemillier bestudeert de sporen die wij aan de machine doorgeven en hoe dit een sociale kwestie is. Gérard Assayag overweegt en becommentarieert de mechanismen van co-creativiteit. George Lewis, een Amerikaanse pionier, kijkt terug op zijn eerste stappen op dit gebied en overweegt de toekomst. Deze opnames en verzamelde teksten nemen u mee naar de chaotische schrijfruimte waar mens en technologie op elkaar inwerken, wat leidt tot een verstrooide taal en een reagerende diversiteit.