Bersarin Quartet III (CD)
Uitgelicht
|
17,12 |
Naar shop
|
|
17,12 |
Naar shop
|
|
23,84 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Bersarin Quartett is het project van Thomas Bücker, die in 2015 zijn derde album uitbracht onder de simpele titel III. Het album behoort tot het genre abstracte electronica, waarbij Bücker erin slaagt om eenvoudige muzikale bouwstenen zoals ritme, harmonie en melodie te behouden terwijl hij diep duikt in een melancholische klankwereld die de grenzen van gewone stemmingsmuziek overstijgt. De muziek op III is zorgvuldig gebeeldhouwd en hangt als een damp om de luisteraar heen in plaats van simpelweg door de oren te stromen. Bücker gebruikt digitale instrumenten om gelaagde composities te creëren waarin keyboards als stoom uit de mix oprijzen, subtiele percussieve tikken als ankers dienen wanneer nodig, en imitaties van koper en strijkers voorzichtig worden toegevoegd. Het album bevat ook een vocale bijdrage van Clara Hill, die zo subtiel is verweven dat deze bijna onmerkbaar blijft. In plaats van een verzameling losse nummers presenteert III zich als een samenhangend geheel van samensmeltende klanken. De muziek roept gevoelens van melancholie en verlangen op zonder in clichés te vervallen. Elke klank valt naadloos op zijn plaats, waarbij Bücker verwachtingen op magische wijze weet te omzeilen. Het resultaat is een album dat volgens critici bijna te mooi lijkt om waar te zijn, een werk dat onder andere termen geëvalueerd moet worden dan gewone electronica.
Bersarin Quartett is het project van Thomas Bücker, die in 2015 zijn derde album uitbracht onder de simpele titel III. Het album behoort tot het genre abstracte electronica, waarbij Bücker erin slaagt om eenvoudige muzikale bouwstenen zoals ritme, harmonie en melodie te behouden terwijl hij diep duikt in een melancholische klankwereld die de grenzen van gewone stemmingsmuziek overstijgt. De muziek op III is zorgvuldig gebeeldhouwd en hangt als een damp om de luisteraar heen in plaats van simpelweg door de oren te stromen. Bücker gebruikt digitale instrumenten om gelaagde composities te creëren waarin keyboards als stoom uit de mix oprijzen, subtiele percussieve tikken als ankers dienen wanneer nodig, en imitaties van koper en strijkers voorzichtig worden toegevoegd. Het album bevat ook een vocale bijdrage van Clara Hill, die zo subtiel is verweven dat deze bijna onmerkbaar blijft. In plaats van een verzameling losse nummers presenteert III zich als een samenhangend geheel van samensmeltende klanken. De muziek roept gevoelens van melancholie en verlangen op zonder in clichés te vervallen. Elke klank valt naadloos op zijn plaats, waarbij Bücker verwachtingen op magische wijze weet te omzeilen. Het resultaat is een album dat volgens critici bijna te mooi lijkt om waar te zijn, een werk dat onder andere termen geëvalueerd moet worden dan gewone electronica.