Bill Carrothers Excelsior (CD)

'Onvoorspelbaar'. Dit is de mening van Bill Stewart, drummer en old time medeplichtige. Wie zou de pianist Bill Carrothers beter kunnen omschrijven ? Zijn carrière is atypisch geweest. Onder zijn referenties noemt hij klassieke componisten - van Bach en Brahms tot Messiaen en Dutilleux - jazzmannen van elke school - Monk, Tristano, Corea en Hancock als men zich beperkt tot de pianisten en, minder vanzelfsprekend, militaire marsen. Wij danken hem inderdaad een herleving van de liederen van de Amerikaanse Burgeroorlog ('Civil War Diaries') en een suite gewijd aan de Eerste Wereldoorlog ('Armistice 1918'). Als hij met de 88 toetsen van zijn piano de vlammen van het buskruit kan oproepen, kan hij zich ook vredig, melancholiek, dromerig tonen. Dit is de Bill Carrothers die zich met zijn gezin op het platteland van Minnesota terugtrok. Degene die in 'Excelsior' zijn geboortedorp in diezelfde staat oproept. Een nederige wijk als zovele andere, zoals die Norman Rockwell placht te schilderen, met een meer en beboste oevers en zijn kleine speeltuin. Toen hij de studio binnenkwam voor deze eenzame exercitie solitaire, kwam Bill Carrothers met niets op zak, noch een algemeen kader, noch zelfs maar een paar muzikale zinnen. ' Het was de eerste keer in mijn carrière ! Ik wilde me gewoon overgeven aan een meditatie over Excelsior. Uitdrukken wat deze stad voor mij betekende in mijn jeugd en wat ze vandaag betekent. 'Zijn inspiratie stijgt op zonder vluchtplan. Hij neemt ons mee op een intieme en intieme reis die ons verblindt, ontroert en verbaast.