Bowerbirds Upper Air (LP)
Uitgelicht
|
31,22 |
Naar shop
|
|
32,30 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Upper Air, het album van Bowerbirds uit 2009, combineert indie-folk met rustieke akoestische elementen en vormt daarmee een verfijnde doorontwikkeling ten opzichte van hun debuut. Het trio – Phil Moore op gitaar en zang, Beth Tacular op accordeon en Mark Paulson op drums en bas – creëert intieme, door de natuur geïnspireerde nummers die worden gekenmerkt door zachte harmonieën, delicate gitaarpartijen en subtiele percussie. Het album is geproduceerd met een hogere geluidskwaliteit dan hun eerdere werk, wat de zachte, poëtische oprechtheid van de band versterkt en tegelijkertijd verwijst naar grotere ambities, waarbij een evenwicht wordt gevonden tussen innemende subtiliteit en af en toe levendige energie. Recensenten prijzen de charmante warmte en de onberispelijke opname, die door middel van melancholische piano en opbouwende akkoorden uitgestrekte landschappen zoals de Rocky Mountains oproepen. Hoewel het album qua stijl voorspelbaar is, weet het te boeien met zijn ontwapenende tederheid en avontuurlijke ondertonen, waardoor de aantrekkingskracht van Bowerbirds in de indiescene wordt versterkt als een betoverende, aardse luisterervaring.
Upper Air, het album van Bowerbirds uit 2009, combineert indie-folk met rustieke akoestische elementen en vormt daarmee een verfijnde doorontwikkeling ten opzichte van hun debuut. Het trio – Phil Moore op gitaar en zang, Beth Tacular op accordeon en Mark Paulson op drums en bas – creëert intieme, door de natuur geïnspireerde nummers die worden gekenmerkt door zachte harmonieën, delicate gitaarpartijen en subtiele percussie. Het album is geproduceerd met een hogere geluidskwaliteit dan hun eerdere werk, wat de zachte, poëtische oprechtheid van de band versterkt en tegelijkertijd verwijst naar grotere ambities, waarbij een evenwicht wordt gevonden tussen innemende subtiliteit en af en toe levendige energie. Recensenten prijzen de charmante warmte en de onberispelijke opname, die door middel van melancholische piano en opbouwende akkoorden uitgestrekte landschappen zoals de Rocky Mountains oproepen. Hoewel het album qua stijl voorspelbaar is, weet het te boeien met zijn ontwapenende tederheid en avontuurlijke ondertonen, waardoor de aantrekkingskracht van Bowerbirds in de indiescene wordt versterkt als een betoverende, aardse luisterervaring.