Wat gebeurt er met een gezin wanneer kinderen niet opgroeien bij hun ouders, maar duizenden kilometers verderop – in een ander land, in een andere wereld? Dit boek biedt een zeldzaam en intiem inkijkje in de emotionele werkelijkheid achter een gebruik dat in Nederlands-Indië lange tijd vanzelfsprekend was: kinderen naar ‘Holland’ sturen om te voorkomen dat zij zouden ‘verindischen’. Achter deze praktijk schuilen niet alleen koloniale opvattingen, maar vooral persoonlijke verhalen van gemis, zorg en blijvende verbondenheid op afstand. De kern van het boek bestaat uit de brieven van Leo en Phie van Sandick-Bouwens (‘Pieps’ en ‘Maatje’) en hun jongste zoon Huug, geschreven vanuit Indië aan hun oudste zoon Ivo in Holland. Brieven die laten zien hoe ouders de opvoeding van hun kind op afstand probeerden vorm te geven. Zo ontstaat: • Een familiegeschiedenis waarin Ivo zijn ouders slechts zelden en kort terugzag, met jaren ertussen. • Een indringend beeld van het ambtelijke leven van Leo van Sandick, die opklom tot Lid van de Raad van Indië, en reflecteert op zijn werk, zijn rol en de toekomst van Indië. De brieven geven een menselijke en persoonlijke dimensie aan het vaak abstracte debat over het koloniale verleden. Een boek over Indië, maar vooral over ouders en kinderen die elkaar over grote afstanden probeerden vast te houden in woorden. Leonard H.W. van Sandick, zoon van Ir. Ivo van Sandick, werd geboren op 4 februari 1933 te Amsterdam. Hij was partner van een internationaal advocatenkantoor. Na zijn pensionering bleef hij actief als arbiter in (voornamelijk internationale) geschillen. Hij is lid geweest van enkele honderden besturen van rechtspersonen naar Nederlands en vreemd recht.
BoekenwereldWat gebeurt er met een gezin wanneer kinderen niet opgroeien bij hun ouders, maar duizenden kilometers verderop - in een ander land, in een andere wereld? Dit boek biedt een zeldzaam en intiem inkijkje in de emotionele werkelijkheid achter een gebruik dat in Nederlands-Indië lange tijd vanzelfsprekend was: kinderen naar 'Holland' sturen om te voorkomen dat zij zouden 'verindischen'. Achter deze praktijk schuilen niet alleen koloniale opvattingen, maar vooral persoonlijke verhalen van gemis, zorg en blijvende verbondenheid op afstand. De kern van het boek bestaat uit de brieven van Leo en Phie van Sandick-Bouwens ('Pieps' en 'Maatje') en hun jongste zoon Huug, geschreven vanuit Indië aan hun oudste zoon Ivo in Holland. Brieven die laten zien hoe ouders de opvoeding van hun kind op afstand probeerden vorm te geven. Zo ontstaat: • Een familiegeschiedenis waarin Ivo zijn ouders slechts zelden en kort terugzag, met jaren ertussen. • Een indringend beeld van het ambtelijke leven van Leo van
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: