Briqueville II (CD)
Uitgelicht
|
21,19 |
Naar shop
|
|
23,36 |
Naar shop
|
|
23,36 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Briqueville II is het tweede album van de Belgische postmetal/doom band Briqueville, uitgebracht in 2017. De band hult zich in mysterie en presenteert zich met maskers en capes, als een reïncarnatie van een verbond uit 1934 dat zich toewijd aan het vertellen van tragische verhalen uit het verleden. Het album valt bezwaarlijk te catalogiseren als een makkelijke popplaat en functioneert meer als een muzikaal toneelstuk. De drie instrumentale composities bevelen zich met een totale speelduur van ongeveer veertig minuten en zijn elk beduidend langer dan gebruikelijk. De band gebruikt een arsenaal aan metalvarianten om de tragiek van hun verhalen vorm te geven. Briqueville combineert ritmisch beuken met striemende gitaren, waarbij symfonische elementen subtiliteit proberen aan te brengen. De techniciteit doet denken aan Mastodon, maar met meer oog voor detail en een portie stoner. Geduld blijkt een belangrijk strijdwapen, met trage maar effectieve ritmes die de muzikale beproeving extra glans geven. De meditative heaviness van hun doomy postmetal sound is zowel verfijnd als verstikkend. Schimmige mannenstemmen en oosterse vrouwelijke gezangen zorgen voor een extra dimensie, terwijl folky passages de gevoelswereld versterken. Het album plaatst de schoonheid van verminking in een weerzinwekkend schemerlicht, waarbij het schouwspel gruwelijk maar de esthetiek indrukwekkend is.
Briqueville II is het tweede album van de Belgische postmetal/doom band Briqueville, uitgebracht in 2017. De band hult zich in mysterie en presenteert zich met maskers en capes, als een reïncarnatie van een verbond uit 1934 dat zich toewijd aan het vertellen van tragische verhalen uit het verleden. Het album valt bezwaarlijk te catalogiseren als een makkelijke popplaat en functioneert meer als een muzikaal toneelstuk. De drie instrumentale composities bevelen zich met een totale speelduur van ongeveer veertig minuten en zijn elk beduidend langer dan gebruikelijk. De band gebruikt een arsenaal aan metalvarianten om de tragiek van hun verhalen vorm te geven. Briqueville combineert ritmisch beuken met striemende gitaren, waarbij symfonische elementen subtiliteit proberen aan te brengen. De techniciteit doet denken aan Mastodon, maar met meer oog voor detail en een portie stoner. Geduld blijkt een belangrijk strijdwapen, met trage maar effectieve ritmes die de muzikale beproeving extra glans geven. De meditative heaviness van hun doomy postmetal sound is zowel verfijnd als verstikkend. Schimmige mannenstemmen en oosterse vrouwelijke gezangen zorgen voor een extra dimensie, terwijl folky passages de gevoelswereld versterken. Het album plaatst de schoonheid van verminking in een weerzinwekkend schemerlicht, waarbij het schouwspel gruwelijk maar de esthetiek indrukwekkend is.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: