Bruidssuiker

Hoe verhouden onze collectieve daden uit het verleden zich tot het heden? Monden ze uit in een harmonische evolutie of zijn we als mensheid gedoemd uiteindelijk te desintegreren? Martijn den Oudens nieuwe bundel Bruidssuiker is een poëtische afspiegeling van de ondoorgrondelijke gedragingen van de mens, die zich de ene keer aftekenen in afschrikwekkende taferelen om zich vervolgens te ontpoppen als lieflijk absurdisme. een brandweerparade klimt langs ladders naar een kartonnen paleis in de handen van een fabeldier dat loeit als een os het ruimen van pluimvee gaat je niet in de koude kleren zitten was dit een toneelstuk grimmig van toon dan was ik een pop van licht en lucht die zich voortbeweegt op de ademhaling van een listig katachtig kosmisch wezen met een voorkeur voor dure tabak