Burial Untrue (CD)
Uitgelicht
|
16,99 |
Naar shop
|
|
16,99 |
Naar shop
|
|
16,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Burial’s *Untrue*, uitgebracht in 2007, is een baanbrekend elektronisch album binnen de dubstep- en garage-genres, gemaakt door artiest William Emmanuel Bevan onder zijn artiestennaam Burial op het Hyperdub-label. Het bouwt voort op zijn debuut uit 2006 door zich uit te breiden naar breakbeat-invloeden, waarbij het put uit de percussiestijl van drum-and-bass-artiesten als Digital, terwijl het tegelijkertijd een eerbetoon brengt aan de Britse garage. Het werk vormt een samenhangende sonische visie, waarbij moderne samples uit videogames, filmdialogen, R&B uit de jaren 90 en 00, en obscure YouTube-zangers worden vermengd tot meeslepende collages die rauwe emoties oproepen door middel van dialoogfragmenten en vocale clips. Het kenmerk van Untrue is de innovatieve percussie en het betoverende geluidsontwerp, die de grenzen van het geluidslandschap verleggen en een onderscheidende wereld creëren die zowel nostalgisch als tijdloos aanvoelt. Het album doet niet alleen een ondergewaardeerd Brits subgenre herleven, maar is ook een diepgaande weerspiegeling van Bevans gedachten en culturele invloeden, waarbij gesamplede emoties worden gecombineerd met nauwkeurige drumprogrammering. Dit tweede album heeft zijn plaats in de muziekgeschiedenis verstevigd als bewaker van het verleden van de garage, terwijl het tegelijkertijd naar voren komt als een blijvend artistiek statement.
Burial’s *Untrue*, uitgebracht in 2007, is een baanbrekend elektronisch album binnen de dubstep- en garage-genres, gemaakt door artiest William Emmanuel Bevan onder zijn artiestennaam Burial op het Hyperdub-label. Het bouwt voort op zijn debuut uit 2006 door zich uit te breiden naar breakbeat-invloeden, waarbij het put uit de percussiestijl van drum-and-bass-artiesten als Digital, terwijl het tegelijkertijd een eerbetoon brengt aan de Britse garage. Het werk vormt een samenhangende sonische visie, waarbij moderne samples uit videogames, filmdialogen, R&B uit de jaren 90 en 00, en obscure YouTube-zangers worden vermengd tot meeslepende collages die rauwe emoties oproepen door middel van dialoogfragmenten en vocale clips. Het kenmerk van Untrue is de innovatieve percussie en het betoverende geluidsontwerp, die de grenzen van het geluidslandschap verleggen en een onderscheidende wereld creëren die zowel nostalgisch als tijdloos aanvoelt. Het album doet niet alleen een ondergewaardeerd Brits subgenre herleven, maar is ook een diepgaande weerspiegeling van Bevans gedachten en culturele invloeden, waarbij gesamplede emoties worden gecombineerd met nauwkeurige drumprogrammering. Dit tweede album heeft zijn plaats in de muziekgeschiedenis verstevigd als bewaker van het verleden van de garage, terwijl het tegelijkertijd naar voren komt als een blijvend artistiek statement.