Lucien Durosoir was altijd een fervent poëzielezer; hij gaf de voorkeur aan de Parnassiens boven de Romantici. Hij las en herlas ook zijn favoriete dichters, Baudelaire, Verlaine en Rimbaud, van wie hij verschillende eerste drukken bezat. Tijdens de maanden in de modderige loopgraven van WO I zocht hij vaak troost in hun werken die door zijn moeder naar het front waren gestuurd. Dit derde deel opent de deur naar een meer poëtische Lucien Durosoir, in een taal die een zoete en romantische dagdroom opwekt, als contrast met het Traumatisme aan het begin van de 20e eeuw.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: