Campagnia De Violini & Alessandro Ciccolini Vivaldi: Sonatas For 2 Violins (CD)

Vivaldi's Sonates voor twee violen, anco senza basso se piace (desgewenst ook zonder bas), vormen een van de ontelbare hoogtepunten van zijn compositorische kunnen. Ze zijn opgebouwd uit drie delen, die zich elk op een tweeledige manier ontwikkelen, wat duidelijk verwijst naar de concertovorm, waarbij alleen de interne tweeledige structuur verwijst naar de sonatevorm. Dit onderscheidt Vivaldi's benadering van het duo zonder bas van die van sommige van zijn Europese collega's, namelijk Telemann (Sonates sans basse, 1727) en Leclair (Sonates à deux violons sans basse Op.3, 1730). Het kleurenpalet en de expressieve effecten die Vivaldi in deze sonates gebruikt, zijn werkelijk indrukwekkend: arpeggio's, dubbelgrepen, passages in hoge registers, extreem complexe articulaties die een uitzonderlijke strijktechniek vereisen, sierlijke cantabile lijnen (die door de uitvoerder verder moeten worden versierd) en nog radicalere cantabile in de centrale delen. Hier is Vivaldi's meesterschap duidelijk in een gevoelig gebruik van lijnen die ontwapenend zijn in hun eenvoud maar toch enorm expressief, gebruikmakend van een bescheiden taal van triolen, appogiaturas en Lombardische ritmes in perfecte hoeveelheden voor een maximaal effect. Een handgeschreven inventaris van de muziekcollectie van de adellijke familie Collalto in Brtnice vermeldt naast 15 concerti van Vivaldi ook een Duetto, of beter gezegd, een Sonate voor 2 violen in vijf delen van ene Andrea Zani, een componist die Vivaldi's muziek en stijl zozeer imiteerde dat historici aannemen dat Zani een tijdlang onder Vivaldi heeft gestudeerd. (Dat gezegd hebbende, valt Zani op als een van de meest pure en interessante componisten van instrumentale muziek in Italië in de eerste helft van de 18e eeuw. Zijn werken - tegelijkertijd origineel en vernieuwend - moeten grotendeels nog bestudeerd en uitgevoerd worden) Helaas is alleen die inventaris van de Collalto collectie bewaard gebleven, maar Zani's Duetto is tot ons gekomen via drie bronnen die in Zweden bewaard zijn gebleven. Net als in Vivaldi's composities zijn de delen in Zani's werk tweeledig van vorm. Ook Zani bepaalt het kleurenpalet van zijn composities met zeer effectieve progressies, waarbij hij het hele expressieve arsenaal van zijn idool Vivaldi gebruikt. Zani's schriftuur maakt ook veelvuldig gebruik van een grote ritmische stuwkracht. Tot slot, en in tegenstelling tot Vivaldi, voorzag Zani geen bas ad libitum, wat aangeeft dat hij duidelijk op zoek was naar een duo in plaats van een triosonate. Overige informatie: - Opgenomen in juli 2022 in Casalmaggiore, Italië