Can Rite Time (CD)
Uitgelicht
|
14,95 |
Naar shop
|
|
17,37 |
Naar shop
|
|
17,37 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Rite Time is het elfde en laatste studioalbum van de Duitse band Can, uitgebracht in 1989 op cd. Dit album wordt vaak gezien als een reünie, vooral omdat zanger Malcolm Mooney na lange tijd terugkeerde als frontman. Zijn rauwe, soulvolle stem zorgt voor een opmerkelijk contrast met het werk van latere zanger Damo Suzuki. Qua genre hoort Rite Time bij de krautrock en progressive rock, maar het album laat ook invloeden horen uit funk, blues, en zelfs lichte popmuziek uit de jaren tachtig. In vergelijking met het avontuurlijke geluid van de vroege jaren van Can is de sfeer op Rite Time een stuk losser en luchtiger. De productie is eigentijds voor de jaren tachtig, met prominente drums en gitaarlijnen die een toegankelijk karakter geven aan het geheel. De experimentele nummers zijn minder mysterieus en hypnotiserend dan op de klassiekere Can-albums. In plaats daarvan is er meer ruimte voor improvisatie, speelse elementen en herhaling. Hierdoor klinkt het album soms lichter, maar ook wat vrijblijvender. Rite Time markeert het einde van het Can-tijdperk met een verzameling nummers die zowel vernieuwend als een knipoog naar het verleden zijn.
Rite Time is het elfde en laatste studioalbum van de Duitse band Can, uitgebracht in 1989 op cd. Dit album wordt vaak gezien als een reünie, vooral omdat zanger Malcolm Mooney na lange tijd terugkeerde als frontman. Zijn rauwe, soulvolle stem zorgt voor een opmerkelijk contrast met het werk van latere zanger Damo Suzuki. Qua genre hoort Rite Time bij de krautrock en progressive rock, maar het album laat ook invloeden horen uit funk, blues, en zelfs lichte popmuziek uit de jaren tachtig. In vergelijking met het avontuurlijke geluid van de vroege jaren van Can is de sfeer op Rite Time een stuk losser en luchtiger. De productie is eigentijds voor de jaren tachtig, met prominente drums en gitaarlijnen die een toegankelijk karakter geven aan het geheel. De experimentele nummers zijn minder mysterieus en hypnotiserend dan op de klassiekere Can-albums. In plaats daarvan is er meer ruimte voor improvisatie, speelse elementen en herhaling. Hierdoor klinkt het album soms lichter, maar ook wat vrijblijvender. Rite Time markeert het einde van het Can-tijdperk met een verzameling nummers die zowel vernieuwend als een knipoog naar het verleden zijn.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: