Cebimde Bir Milyon Zaryal¿

Bir adam¿n cebinde bir dünya vard¿. Dünya'n¿n yörüngesinde, karpuz kadar bir gezegen söndü. Ondan geriye kalan bir milyon can, ceviz kadar bir gümü¿ damlan¿n içinde, gökleri ä¿p bir adam¿n cebine s¿¿¿nd¿. O adam ¿zmir'de, bir otogar¿n so¿u¿unda, oraya nas¿l geldi¿ini hat¿rlamadan gözlerini açm¿¿t¿. Cebinde be¿ günlük paras¿, omzunda bir gitar¿, içinde on be¿ yä¿ndan beri susmayan bir 'neden'i. Dibin dibindeydi. Tam da bu yüzden seçilmi¿ti. Sonra yollar bälad¿. Cebinde gökten inmi¿ bir halk, ayä¿n¿n alt¿nda Anadolu. Meydanlarda türkü, kar alt¿nda bir çad¿r, y¿llard¿r susmu¿ bir kalemin ilk sözü. Bir milyon göz onu izledi, ömründe ilk kez saklanmad¿. Bir damlada koca bir deniz sakl¿yd¿. O denizi tä¿yan adam, yavä yavä, akmay¿ ö¿rendi. ¿ki dü¿en, birbirini tuttu. Ve birlikte do¿ruldular. Üç kitapl¿k bir yolculu¿un ilk durä¿.