Cello Octet Amsterdam 8 (CD)
Uitgelicht
|
32,99
20,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
8 maakt deel uit van een reeks werken van Michael Gordon die begon met Timber voor zes percussionisten, en verder Rushes voor zeven fagottisten en Amplified voor vier elektrische gitaristen omvat. Elk van deze werken is bedoeld om een quasi-meditatieve, bijna extatische toestand op te wekken, zowel bij de luisteraar als bij de uitvoerder. In wezen verkent de opname van 8 ook de dimensionale kwaliteit van geluid. De acht cellisten van Cello Octet Amsterdam staan in een cirkel, en de passages die ze spelen reizen in beide richtingen rond de cirkel, in de stijl van call-and-response. Als je in het midden van de cirkel staat, hoor je de dimensionaliteit en het perspectief van het geluid duidelijk. Als je goed naar de opname luistert, kun je de basnoten door de ruimte horen bewegen, onafhankelijk van de melodielijn. Elke cellist speelt zowel de melodie als de bas, en wisselt zo heen en weer in een choreografie van muzikale rollen. 'Ik zie dit een beetje als de overgang van tweedimensionale kunst naar driedimensionale kunst,' zegt Gordon. 'Geluid is geen vlakke lijn - nu neemt het meerdere rollen aan in ruimte en tijd. Het is dus een sculptuur van drie dimensies.'
Vergelijk aanbieders (1)
8 maakt deel uit van een reeks werken van Michael Gordon die begon met Timber voor zes percussionisten, en verder Rushes voor zeven fagottisten en Amplified voor vier elektrische gitaristen omvat. Elk van deze werken is bedoeld om een quasi-meditatieve, bijna extatische toestand op te wekken, zowel bij de luisteraar als bij de uitvoerder. In wezen verkent de opname van 8 ook de dimensionale kwaliteit van geluid. De acht cellisten van Cello Octet Amsterdam staan in een cirkel, en de passages die ze spelen reizen in beide richtingen rond de cirkel, in de stijl van call-and-response. Als je in het midden van de cirkel staat, hoor je de dimensionaliteit en het perspectief van het geluid duidelijk. Als je goed naar de opname luistert, kun je de basnoten door de ruimte horen bewegen, onafhankelijk van de melodielijn. Elke cellist speelt zowel de melodie als de bas, en wisselt zo heen en weer in een choreografie van muzikale rollen. 'Ik zie dit een beetje als de overgang van tweedimensionale kunst naar driedimensionale kunst,' zegt Gordon. 'Geluid is geen vlakke lijn - nu neemt het meerdere rollen aan in ruimte en tijd. Het is dus een sculptuur van drie dimensies.'