Chamber Music of William Busch

Drie stukken voor viool en piano zijn geschreven als individuele werken en kunnen afzonderlijk als zodanig worden uitgevoerd of, wanneer ze samen als suite worden gegeven, in willekeurige volgorde worden gespeeld. William Busch schreef zijn 'Passacaglia' voor viool en altviool in 1939. De partituur heeft de vorm van een resoluut thema van vier maten gevolgd door dertig variaties. Deze mini-variaties variëren sterk in karakter, van beknopt en krachtig tot luchtig en soepel. 'A Memory' voor cello en piano werd geschreven voor Elizabeth Poston. Het kwartet voor piano en strijkers is het meest uitgebreide kamermuziekwerk van William Busch. Hoewel de lyrische vaardigheden van de componist duidelijk tot uiting komen, zijn de vier delen ook uiterst beknopt. De creatieve spanning tussen de ongedwongen expressiviteit van de muziek en de formele strengheid waarmee Buschs krachtige thema's zijn uitgewerkt, zorgt voor een aanzienlijk dramatisch effect. De Suite voor cello en piano is een van Buschs meest veeleisende en gevarieerde instrumentale werken. 'Elegy' voor cello en piano benut ten volle de lyrische kwaliteiten van het strijkinstrument en zijn capaciteit voor rijke, herfstige kleuren. Het werk begint met een uitgebreide monoloog voor cello zonder begeleiding, en de cellist blijft het hele openingsdeel leiden, dat slechts een paar korte interrupties van de piano bevat. Op dit album spelen Simon Callaghan (piano) en Ashok Klouda (cello), beiden lid van het Piatti Quartet.