Charakterystyka fizyczna i termochemiczna biopaliw z biomasy

W¿äciwe zrozumienie w¿äciwo¿ci termochemicznych biomasy jest niezb¿dne do projektowania systemów konwersji termochemicznej. Niniejsze badanie zostäo przeprowadzone dla wybranych gatunków biomasy z Bangladeszu. W badaniu tym do szczegó¿owej analizy wzi¿to pod uwag¿ siedem ró¿nych rodzajów biomasy z pozostäo¿ci rolniczych z Bangladeszu, takich jak ¿uska ry¿owa, s¿oma ry¿owa, kij jutowy, wyt¿oczyny z trzciny cukrowej, hiacynt wodny, dhaincha (Sesbania aculeata) i s¿oma cieplna. Analiza obejmuje zawarto¿¿ wilgoci, g¿sto¿¿ nasypow¿, analiz¿ proksymaln¿, analiz¿ pierwiastkow¿, warto¿ci opäowe i w¿äciwo¿ci termograwimetryczne (TGA/DTG). Badanie to wykazäo, ¿e zawarto¿¿ wilgoci we wszystkich badanych próbkach jest odpowiednia, aby s¿u¿y¿ jako surowiec do technologii konwersji termicznej. W porównaniu z w¿glem, biomasa z pozostäo¿ci rolniczych ma ni¿sz¿ g¿sto¿¿ energetyczn¿, a tak¿e ni¿sz¿ zawarto¿¿ popio¿u. Wyniki analizy proksymalnej i krzywej TG-DTG wskazuj¿ równie¿ na wy¿sz¿ zawarto¿¿ popio¿u w s¿omie ry¿owej i ¿usce ry¿owej w¿ród badanych próbek, a najwy¿sz¿ szybko¿¿ rozk¿adu uzyskuje si¿ z ¿uski ry¿owej, ale najni¿sz¿ z hiacyntu wodnego. Najwy¿sz¿ energi¿ aktywacji uzyskano ze s¿omy ry¿owej, a najni¿sz¿ z wyt¿oków trzciny cukrowej.