Charakterystyka kliniczno epidemiologiczna

Zaburzenia neurologiczne to choroby o¿rodkowego i obwodowego uk¿adu nerwowego, tj. mózgu, rdzenia kr¿gowego, nerwów czaszkowych i obwodowych, korzeni nerwowych, autonomicznego uk¿adu nerwowego, p¿ytki nerwowo-mi¿¿niowej i mi¿¿ni. Mog¿ pojawi¿ si¿ od urodzenia (wrodzone) lub w trakcie ¿ycia (nabyte) i s¿ jedn¿ z najcz¿stszych przyczyn niepe¿nosprawno¿ci neurologicznej. (1) Cz¿sto osoba dotkni¿ta nabytym uszkodzeniem mózgu ma niestabilno¿¿ emocjonaln¿, depresj¿ lub utrat¿ kontroli nad p¿aczem lub ¿miechem i s¿ okre¿lane jako funkcjonalne zaburzenia neurologiczne (FND). Zaburzenia te miäy d¿ug¿ i trudn¿ histori¿ dualizmu umys¿-ciäo, ale obecnie maj¿ okre¿lon¿ koncepcj¿ patofizjologiczn¿ i podstawy neurobiologiczne, które podwäaj¿ stare zäo¿enia, ¿e ich jedynymi przyczynami s¿ nieprawid¿owo¿ci psychologiczne (innymi s¿owy, choroby psychogenne). Znane równie¿ jako napadowe epizody niepadaczkowe s¿ zdarzeniami, które mog¿ symulowä napady padaczkowe.