Charakterystyka molekularna grochu go¿¿biego pod k¿tem wi¿dni¿cia wywo¿anego przez Fusarium

Groch indyjski [Cajanus cajan (L.) Millsp.] (2n = 22) jest drug¿ co do znaczenia ro¿lin¿ str¿czkow¿ i odgrywa istotn¿ rol¿ w rolnictwie na w¿asne potrzeby. Wi¿dni¿cie wywo¿ane przez Fusarium jest jedn¿ z najpowäniejszych chorób, po której nast¿puj¿ zaraza wywo¿ana przez Phytophthora oraz mozaika sterylno¿ci, wp¿ywaj¿ce na plonowanie tej ro¿liny z jednostki powierzchni. Dlatego te¿, aby zminimalizowä straty plonów spowodowane wi¿dni¿ciem fusarium, konieczne jest zaj¿cie si¿ tymi problemami na poziomie molekularnym poprzez opracowanie odmian, które s¿ odporne/tolerancyjne na te stresy biotyczne i charakteryzuj¿ si¿ wi¿ksz¿ zdolno¿ci¿ do regeneracji po uszkodzeniach. W niniejszym badaniu wykorzystano markery RAPD i SSR do rozró¿nienia 17 genotypów grochu go¿¿biego pod wzgl¿dem ich odporno¿ci i podatno¿ci na wi¿dni¿cie fusarium. Badanie wykazäo równie¿, ¿e z tendencji genotypów odpornych i podatnych do grupowania si¿ mo¿na wywnioskowä, i¿ genotypy te maj¿ wspóln¿ ¿cie¿k¿ filogenetyczn¿, a odporno¿¿ i podatno¿¿ na wi¿dni¿cie wywo¿ane przez Fusarium mo¿e wynikä z mono- lub oligogenów, które z kolei mog¿ by¿ celem badä przy u¿yciu bardziej wydajnych systemów markerów molekularnych.