Christopher Howell Charles Hubert H. Parry: Piano Music Volume 1 (CD)

Met Dannreuther werkte Parry ijverig aan zijn pianotechniek, zonder echter de ambitie te hebben om een professioneel uitvoerder te worden. Tegen 1878, toen het Thema en 19 Variaties grotendeels voltooid waren, had hij twee Sonates, drie sets Sonnetten en Liederen zonder Woorden (in totaal tien stukken) en een cyclus van Zeven Karakterbilder gepubliceerd. Na 1878 schreef Parry alleen het korte 'Cosy' (1892) tot Shulbrede Tunes en Hands Across the Centuries, gepubliceerd in 1914 en 1918. Vanaf de jaren 1880 was Parry druk bezig om de vele muziekfestivals te voorzien van grootschalige koor- en orkestwerken. Na de eeuwwisseling, met de opkomst van een nieuwe generatie Britse componisten, was er minder vraag naar zijn grote koorwerken en kwam er meer ruimte voor kleinere werken. Jeremy Dibble merkte in een proefschrift uit 1986 voor de Universiteit van Southampton (online beschikbaar) op dat 'ondanks de late datum in de catalogus van Emily Daymond, de stijl van deze Sonate een veel vroegere periode van compositie suggereert'.Ten tijde van zijn klassieke studie over Parry (Clarendon 1992) had Dibble duidelijk nieuwe informatie, want hij vertelt ons dat de Sonate was geschreven 'kort na de voltooiing van de Sonate [nr.De A-groot Sonate werd gepubliceerd in 1878 en wordt op de originele platen simpelweg beschreven als 'Sonata', wat impliceert dat er op dat moment geen andere bestond. Parry was er daarom op gebrand dat mensen het zouden zien als de eerdere Sonate. Een apart stuk dat later in de Sonate werd opgenomen, of een deel dat werd gered uit een Sonate waarvan Parry toen nog niet verwachtte dat hij die zou voltooien? Het tweede thema kondigt een meer individuele componist aan, al in staat om, zoals hij later deed in Shulbrede Tunes, een Engeland van aangename landen en zonnige Sussex lanes op te roepen. Het Andante laat zien dat Parry al in staat was om een ontroerend, zelfs groots, langzaam deel te schrijven. Ondanks de jeugdige ongerijmdheden is deze Sonate een vertederend werk en het is gemakkelijk om Parry's uitspraak te geloven dat 'ik mijn aandacht vestigde op rustieke dingen toen ik de F sonate schreef, en van plan was om het Arcadia te noemen' (brief aan Eddie Hamilton geciteerd door Dibble). De eerste set Sonnets and Songs without Words, Parry's vroegste pianopublicatie, kwam uit in 1869. Tegen die tijd was Parry een trotse grootvader en zijn bezoeken aan de familie van zijn dochter Dorothea in de omgebouwde 12e eeuwse Priorij Shulbrede boden een oase van huiselijke gelukzaligheid van het soort dat zijn eigen vrouw niet had willen bieden. Vreemd genoeg, als we de vergelijking maken met het Thema en 19 Variaties, in zekere zin het meest pianistisch originele werk uit zijn vroege fase, lijkt Parry het pianoverhaal op te pakken van waar hij het meer dan dertig jaar eerder had achtergelaten. Alleen dit pianowerk van Parry draagt een metronoomteken. De herhaalde basnoten van Prior's Chamber by Firelight doen denken aan het Andante van de Eerste Sonate, maar met een toegevoegde breedte aan de inspiratie.

Audio-cd, Da Vinci Classics (Harmonia Mundi)