Cömert Gül

Canim Gülüm Anneme Annemize bahceden dünkü asklardik daha yaz gelisler olurdu baygin günesleriyle bir güle dogru aksam sokulurdu yuvaya yesil yapraktan nefes taze sözcük kosardik bir babaydi kapida bahceyi acan zaman günlerin dagilisi suyu cekilen mevsim yarali bir kus olup düsüverdi yelkovan nerede düsbaz kiraz cilgin erik nerede akrebin kisalttigi bir rüyaymis görmedik kafdagindan simurgla sehrazat binbir gece gittigimizden daha uzun gami dönüsün aksamlar uyaginda erimeye gelmisler sanki mum gibi sönen birer birer kardesler kardeslerim günesler ey aylar ve yildizlar ülker, zühre, asuman, acik ve genc gülüsler gece ve gündüz yolunu gözledigim o düsler gölgede bir salincak siirde sallanacak araba saman dolu gögümüz samanyolu iki gözüm haziran sular aydinlanacak karahindibalar mi birlikte cocuk olduk yillar sonra birbirimizi hikayelerde bulduk bir gül ki bir bahceye hem günes olur hem ay nazli olmayan bir gül varsa annemdir benim öyle cömert bir gül ki bahceden daha derin