Coleman Hawkins & Duke Ellington Meets (LP)

Duke Ellington Meets Coleman Hawkins is een album dat twee grootheden uit de jazz samenbrengt: pianist, componist en orkestleider Duke Ellington en tenorsaxofonist Coleman Hawkins. Het album verscheen in het begin van de jaren zestig als LP en behoort tot het jazzgenre. De opname markeert de eerste en enige keer dat deze beide legendarische muzikanten samenwerkten in de studio, ondanks dat ze elkaar al decennia kenden en bewonderden. De sessie werd ondersteund door een selectie ervaren leden uit het Ellington-orkest, waaronder Ray Nance op cornet en viool, Johnny Hodges op altsaxofoon, Harry Carney op baritonsaxofoon en basclarinet, Lawrence Brown op trombone, Aaron Bell op bas, en Sam Woodyard op drums. Coleman Hawkins vormt de enige niet-Ellingtonian in de bezetting, wat voor een opvallende samensmelting van stijlen zorgt. Hawkins' karakteristieke, expressieve sound wordt harmonieus verweven met de bredere orkestrale kleuren van Ellingtons ensemble, wat een unieke toon ontstaat binnen de typische Ellington-structuren van die jaren. Het album biedt een mix van nieuw geschreven stukken en geliefde klassiekers. Vooral nummers als Limbo Jazz, Wanderlust en Mood Indigo springen eruit. Limbo Jazz opent het album met een op latin geïnspireerde groove en ruimte voor ontspannen, melodisch spel van Hawkins boven het soepele swingritme van de band. Wanderlust is een stuk dat de kenmerkende melancholie van Johnny Hodges combineert met het melodische vernuft van Ellington en de robuuste lyriek van Hawkins’ tenorsaxofoon. De remake van Mood Indigo is een voorbeeld van hoe klassieke Ellington–composities nieuwe dimensies krijgen dankzij het samenspel met Hawkins. De sfeer van het album is overwegend relaxed, met open arrangementen en veel ruimte voor solisten. Zowel in uptempo stukken als The Jeep is Jumpin' als in introspectievere momenten blijft de muzikale dialoog tussen de band en Hawkins centraal staan. Die combinatie levert een speelse, maar gelaagde luisterervaring op, waarin ouderwets swingende jazz en modernere invloeden uit het vroege sixties-repertoire van Ellington elkaar treffend aanvullen. Duke Ellington Meets Coleman Hawkins wordt vaak gerekend tot de toonaangevende jazzplaten van de jaren zestig en geldt als een hoogtepunt in het oeuvre van beide musici. Het album is dan ook een essentieel document van een unieke ontmoeting tussen twee jazziconen, gevangen tijdens een kortstondig, maar vruchtbaar samenzijn in de studio.