Come, Angel

Ihor Tsymbrovsky’s album Come, Angel, uitgegeven op cd, is een intrigerend werk uit het hart van de Oekraïense muzikale underground. Het album ontstond in 1995, vastgelegd in slechts één dag in een studio in Lviv en uitgebracht een jaar later. Tsymbrovsky, toen al een outsider in het plaatselijke circuit, combineert op Come, Angel eenvoudige instrumentatie - hoofdzakelijk piano, zijn stem, en op de titeltrack ook orgel - met een opvallend experimentele geest en een extreem persoonlijke stemvoering. De muziek wordt vaak omschreven als neofolk met drone- en synthesizerelementen, maar het is vooral een tussengebied tussen gepolijste ballade en avant-garde experiment. De songs zijn doorgaans lang, soms bijna hymne-achtig, en drijven vooral op zijn hoge, haast androgyne falset, die je doet denken aan stemmen als die van Arthur Russell of Jónsi van Sigur Rós. De teksten op Come, Angel zijn een mix van eigen geschriften en poëzie van bekende Oekraïense dichters, waaronder futurist Mykhailo Semenko en de aanzetgever van de Kievse poëzie-ondergrond Mykola Vorobyov. De inhoud varieert van verliefde meditatie tot reflectie op sterfelijkheid en surrealistische beelden, waarbij het titelnummer een gelaagd, bijna mythisch verhaal vertelt over gender, liefde en verlangen. De productie is rauw en open, met weinig bewerking voorbij een subtiele reverb en wat delay, wat het album een intieme, ondirecte lading geeft. Door deze combinatie van intieme voordracht, poëtische complexiteit en minimale, maar pregnante instrumentatie werd Come, Angel een onderscheidend en tijdloos document, dat de persoonlijkheid van de kunstenaar onmiskenbaar maakt en invloedrijk bleef in de Oekraïense experimentele muziek.