Commentaar op het Nieuwe Testament - Derde serie - Afdeling Brieven aan Paulus 1 Efeziers

De Epistel aan de Efeziërs is een van de dertien brieven die door de apostel Paulus geschreven zijn. In deze brief bespreekt hij een breed scala aan onderwerpen die ook in zijn andere brieven aan bod komen, maar de nadruk ligt bijzonder op de kerk. Paulus plaatst de kerk in een groot geheel: zij heeft een eigen plaats in Gods heilsplan en is intens betrokken bij de hoge positie van Christus, met Hem in zijn triomf verenigd. Het eerste deel van de brief laat de rijkdom van de kerk zien, terwijl in het tweede deel de roeping van de kerk onder de aandacht komt. De vergezichten reiken buiten de grenzen van de tijd en de brief blijft tegelijk praktisch. Calvijn had om deze reden een bijzondere voorkeur voor deze brief. De tekst wordt vaak gekoppeld aan de 1995 - 1e druk.

Inhoudelijke samenvatting

De brief aan de Efeziërs beschrijft hoe de kerk samenhangt met Gods grote heilsplan en de machtspositie van Christus. In het eerste deel wordt de rijkdom van de kerk breed uitgemeten en de hoge eer die haar te beurt valt, gepaard gaande met een grote verantwoordelijkheid. In het tweede deel ligt de roeping van de kerk centraal. De vergezichten over de rijkdom en roeping van de kerk openen een wijder perspectief dat reikt tot voorbij de tijd, terwijl de brief tegelijk kenmerken van praktisch leven en toepassing bevat.