In feite ligt de kunst van O'Rourke en Connors in het laten voelen van de onbeweeglijkheid met beweging, en in het inbrengen van beweging in het hart van de onbeweeglijkheid. Het is bijna overbodig te zeggen dat deze muziek tot het rijk der dromen behoort, het is muziek voor de geest, abstract en toch volledig aanwezig in zichzelf en daarom ook volkomen concreet. De twee gitaristen gaan op zoek naar geluid. Hun zoektocht gaat af en toe wild tekeer, maar slechts voor een kort moment, meestal is het contemplatief. Zoals de meditatieve modus op zichzelf kan volstaan, zo laten O'Rourke en Connors het geluid tot zich komen en geven het zo alle tijd en ruimte om zich te ontvouwen in opeenvolgende golven, allemaal gelijk en toch allemaal verschillend. Deze muziek, figuratief en niet-figuratief, bijna oosters in haar spaarzaamheid maar toch eeuwig geworteld in het Amerikaanse landschap, nodigt uit tot de volgende gedachte: als John Cage ooit countrymuziek had gecomponeerd, zou het zeker zo hebben geklonken - Thierry Jousse?
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: