Consortium Classicum Nonet Op.77/Septet Op.79 (CD)
Uitgelicht
|
16,80 |
Naar shop
|
|
23,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Dit album, uitgevoerd door Consortium Classicum onder de titel Onslow: Nonet Op.77 | Grand Septuor Op.79 (CD), is een hommage aan de Franse componist George Onslow. De uitgave staat geheel in het teken van de romantische muziekstroming, waarbij zowel de lyrische expressie als de verfijnde ensembletechniek centraal staan. Onslow’s werken onderscheiden zich door een rijke, melodische inspiratie en een kosmopolitisch karakter, passend bij zijn Engelse en Franse roots. In deze periode van de negentiende eeuw was de belangstelling voor kamermuziek met blazers aanzienlijk toegenomen, mede dankzij technische verbeteringen aan de instrumenten. De Consortium Classicum, met pianist Stefan Irmer, brengt de stukken tot leven met enthousiasme en precisie. Hun frisse en coherente samenspel verleent de muziek een bijna symfonisch karakter dat goed aansluit bij Onslow’s romantische ambities. Vooral het Grand Septuor kenmerkt zich door een centrale rol voor de piano, waardoor het werk bijna aan een pianoconcert doet denken. De opname, uitgebracht in 2008, is een voorbeeld van zorgvuldige presentatie en muzikale kwaliteit, die het romantische idioom van Onslow optimaal tot zijn recht laat komen.
Dit album, uitgevoerd door Consortium Classicum onder de titel Onslow: Nonet Op.77 | Grand Septuor Op.79 (CD), is een hommage aan de Franse componist George Onslow. De uitgave staat geheel in het teken van de romantische muziekstroming, waarbij zowel de lyrische expressie als de verfijnde ensembletechniek centraal staan. Onslow’s werken onderscheiden zich door een rijke, melodische inspiratie en een kosmopolitisch karakter, passend bij zijn Engelse en Franse roots. In deze periode van de negentiende eeuw was de belangstelling voor kamermuziek met blazers aanzienlijk toegenomen, mede dankzij technische verbeteringen aan de instrumenten. De Consortium Classicum, met pianist Stefan Irmer, brengt de stukken tot leven met enthousiasme en precisie. Hun frisse en coherente samenspel verleent de muziek een bijna symfonisch karakter dat goed aansluit bij Onslow’s romantische ambities. Vooral het Grand Septuor kenmerkt zich door een centrale rol voor de piano, waardoor het werk bijna aan een pianoconcert doet denken. De opname, uitgebracht in 2008, is een voorbeeld van zorgvuldige presentatie en muzikale kwaliteit, die het romantische idioom van Onslow optimaal tot zijn recht laat komen.