Cosmos

Er is een ontegensprekelijke historische link tussen Beethoven en de Indische cultuur: in zijn zoektocht om zijn eigen cultuur te doorgronden, en geboeid door de Duitse publicatie in 1816 van de vertaalde Upanishads, verdiepte Beethoven zich uitgebreid in deze oude teksten, net zoals Schopenhauer dat deed, of ook Goethe de grote Perzische dichter Hafez had ontdekt tijdens het schrijven van zijn laatste grote bundel, de West-östlicher Diwan. We zien hier een mystieke Beethoven, die mens en cosmos bestudeert, en nieuwsgierig is naar andere culturen. Voor dit album werden bewust twee van zijn mooiste sonates, Mondschein op.27 nr.2 en de Appassionata op.57 gekozen. Deze zijn existentieel verwant, omwille van het testament van Heiligenstadt in hetwelke Beethoven de idee van de dood confronteert met dat van de schoonheid die verlost en verheft. Deze verwantschap komt eveneens terug in de natuurelementen en het ritme van de tijd, waarbij de relatie van de ragas tot de aardse en hemelse dimensies tot uiting komt.