Crooked Fingers Breaks In The Armor (CD)
Uitgelicht
|
2,26 |
Naar shop
|
|
21,18 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Breaks In The Armor van Crooked Fingers is een alternatieve rock-cd die uitkwam in 2011. Muzikant Eric Bachmann, bekend van Archers of Loaf, schreef het grootste deel van de nummers tijdens een periode in Taipei, wat het album een reflectieve en soms donkere sfeer geeft. Het album kenmerkt zich door consistentie in sfeer en kwaliteit. De productie is sober maar krachtig; door de ingetogen maar expressieve zang, melancholische teksten en subtiele arrangementen ontstaat een melancholisch Americana-geluid, met invloeden uit folk en rock. De kritieken beschrijven een indrukwekkend evenwicht tussen eenvoud en gelaagdheid, waarin rijke arrangementen samenvloeien met een intiem en soms rauw karakter. De muziek op Breaks In The Armor wordt regelmatig vergeleken met het werk van artiesten als Neil Young en Tom Waits, door de combinatie van eerlijkheid en donkere, verhalende elementen. Ondanks de persoonlijke toon en een zekere mate van somberheid, blijft het album goed toegankelijk en wordt het gerekend tot de beste werken uit het oeuvre van Crooked Fingers.
Breaks In The Armor van Crooked Fingers is een alternatieve rock-cd die uitkwam in 2011. Muzikant Eric Bachmann, bekend van Archers of Loaf, schreef het grootste deel van de nummers tijdens een periode in Taipei, wat het album een reflectieve en soms donkere sfeer geeft. Het album kenmerkt zich door consistentie in sfeer en kwaliteit. De productie is sober maar krachtig; door de ingetogen maar expressieve zang, melancholische teksten en subtiele arrangementen ontstaat een melancholisch Americana-geluid, met invloeden uit folk en rock. De kritieken beschrijven een indrukwekkend evenwicht tussen eenvoud en gelaagdheid, waarin rijke arrangementen samenvloeien met een intiem en soms rauw karakter. De muziek op Breaks In The Armor wordt regelmatig vergeleken met het werk van artiesten als Neil Young en Tom Waits, door de combinatie van eerlijkheid en donkere, verhalende elementen. Ondanks de persoonlijke toon en een zekere mate van somberheid, blijft het album goed toegankelijk en wordt het gerekend tot de beste werken uit het oeuvre van Crooked Fingers.