Czech Philharmonic Choir Brno & Bud Tchaikovsky Symphony No.6; Borodin (Super Audio CD)

Toen Pjotr Il'yitsj Tsjaikovski op 28 oktober 1893 het toneel in Sint-Petersburg betrad om zijn Zesde Symfonie aan het publiek voor te stellen, werd hij met een daverend applaus ontvangen. Nog geen uur later was het verbijsterde publiek met stomheid geslagen. Hoe kon een symfonie zo zacht beginnen en nog zachter eindigen? En wat te denken van het tweede deel, met zijn ondansbare wals, en het derde deel met zijn onstuitbare mars? Negen dagen na de première overleed Tsjaikovski in een door cholera geteisterde stad. Tsjaikovski zelf beschouwde de symfonie als de beste die hij ooit had geschreven, en daarmee nam hij afscheid van de muziek, ja van het leven zelf. Geruchten over dit onverwachte einde zijn nooit opgehouden de ronde te doen. Zo zou volgens een omstreden theorie van de Russische musicologe Alexandra Orlova de componist gedwongen zijn zelfmoord te plegen. Een geheime ereraad zou Tsjaikovski zo hebben veroordeeld vanwege een schandalige verhouding met zijn jonge neef; dat hij zou zijn gestorven aan cholera was niet meer dan een voorwendsel om de ware gang van zaken te verhullen. Deze theorie is sindsdien weerlegd. Toen de componist een glas ongekookt water dronk in het gezelschap van zijn broer Modest en zijn neef Vladimir Davidov, die hem waarschuwden voor de gevaren, antwoordde hij: 'Ik ben niet bang voor cholera.' Wist hij wat hij deed? Is dit de betekenis van het donkere, doodse geluid van de dreigende fagotten aan het begin van de symfonie? Was de Pathétique inderdaad zijn afscheidsboodschap? En vooral het laatste deel, Adagio, met zijn neerwaartse trekkracht, waarin alles wat het leven vasthoudt als door een moeras wordt verzwolgen? Depressies overschaduwden niet alleen Tsjaikovski's laatste jaren, maar ook een groot deel van zijn leven. Een van de redenen hiervoor was zijn homoseksualiteit. In zijn jonge jaren werd hij bijna tot zelfmoord gedreven door een ongelukkig huwelijk, dat op medisch advies werd ontbonden. In zijn laatste symfonie lijkt de tragiek van het leven van de componist in muziek te zijn gevat.