Czynniki stresogenne dla sinic: Podej¿cie ekofizjologiczne, biotechnologiczne i bioinformatyczne

Od niepami¿tnych czasów sinice stanowi¿ przedmiot intensywnych badä naukowych ze wzgl¿du na ich zdolno¿¿ adaptacji ekologicznej, powszechne wyst¿powanie oraz fakt, ¿e stanowi¿ one wydajne ¿ród¿o zwi¿zków o znaczeniu biotechnologicznym. Uwäa si¿, ¿e sinice wyewoluowäy w erze prekambryjskiej i s¿ pierwszymi organizmami, które wprowadzi¿y tlen do pierwotnie redukuj¿cej atmosfery poprzez fotosyntez¿ tlenow¿. Reaktywne formy tlenu (ROS) w sinicach powstaj¿ zazwyczaj podczas normalnego wzrostu i rozwoju. Jednak stresy abiotyczne i biotyczne zwi¿kszaj¿ poziom ROS, co z kolei stwarza zagro¿enie stresem oksydacyjnym. Zdolno¿¿ do wykrywania ROS i szybkiego uruchamiania mechanizmów obrony antyoksydacyjnej ma kluczowe znaczenie dla ich przetrwania. W zwi¿zku z tym sinice wyksztäci¿y cztery linie mechanizmów obronnych, wykorzystuj¿c enzymatyczne i nieenzymatyczne przeciwutleniacze jako arsenä pozwalaj¿cy radzi¿ sobie z ró¿norodnymi stresami. Ponadto metody i narz¿dzia bioinformatyczne umo¿liwiaj¿ przewidywanie in silico struktury biäek o dziäaniu przeciwutleniaj¿cym pochodzenia sinicowego.