Dagboek van een Overbelaste Zorgmedewerker - Paperback
Uitgelicht
|
15,00 |
Naar shop
|
|
15,00 |
Naar shop
|
|
15,00 |
Naar shop
|
Beschrijving
Dagboek van een Overbelaste Zorgmedewerker, geschreven door Veerle Ankelmans, voert je mee achter de schermen van de ouderenzorg. In onverwacht openhartige dagboekfragmenten beschrijft ze kamers, gangen en stille momenten waar emoties soms luider klinken dan woorden. Het boek behandelt het verdriet van bewoners die hun grip op het leven verliezen, de dagelijkse druk waar zorgverleners mee te maken krijgen, en de momenten van zachtheid die alles dragelijk maken. Ook komt de innerlijke strijd tussen professionaliteit en uitgeput zijn aan bod, evenals de vraag hoe je overeind blijft in een systeem dat nooit pauzeert. Dit is geen aanklacht, maar een eerbetoon aan wie blijft geven, zelfs wanneer hun eigen reserves bijna op zijn. Voor iedereen die in de zorg werkt of iemand kent die dat doet, biedt dit werk een herkenbare spiegel en een zacht, meelevend houvast. “Je draagt zoveel, kind,” fluistert een bewoner. En tussen deze pagina’s fluistert Veerle terug: “Zie mij ook.”
Inhoud
Het boek neemt je mee achter de schermen van de ouderenzorg en beschrijft de emotionele realiteit van zorgmedewerkers: het verdriet van bewoners, de dagelijkse druk, en de momenten van zachtheid. Het toont de innerlijke strijd tussen professionele houding en vermoeidheid, en onderzoekt hoe men overeind blijft in een systeem dat voortdurend doorgaat. Het vormt een eerbetoon aan degenen die blijven geven, en biedt een herkenbare spiegel en zacht houvast voor wie in de zorg werkt of iemand kent die dat doet.
Dagboek van een Overbelaste Zorgmedewerker, geschreven door Veerle Ankelmans, voert je mee achter de schermen van de ouderenzorg. In onverwacht openhartige dagboekfragmenten beschrijft ze kamers, gangen en stille momenten waar emoties soms luider klinken dan woorden. Het boek behandelt het verdriet van bewoners die hun grip op het leven verliezen, de dagelijkse druk waar zorgverleners mee te maken krijgen, en de momenten van zachtheid die alles dragelijk maken. Ook komt de innerlijke strijd tussen professionaliteit en uitgeput zijn aan bod, evenals de vraag hoe je overeind blijft in een systeem dat nooit pauzeert. Dit is geen aanklacht, maar een eerbetoon aan wie blijft geven, zelfs wanneer hun eigen reserves bijna op zijn. Voor iedereen die in de zorg werkt of iemand kent die dat doet, biedt dit werk een herkenbare spiegel en een zacht, meelevend houvast. “Je draagt zoveel, kind,” fluistert een bewoner. En tussen deze pagina’s fluistert Veerle terug: “Zie mij ook.”
Inhoud
Het boek neemt je mee achter de schermen van de ouderenzorg en beschrijft de emotionele realiteit van zorgmedewerkers: het verdriet van bewoners, de dagelijkse druk, en de momenten van zachtheid. Het toont de innerlijke strijd tussen professionele houding en vermoeidheid, en onderzoekt hoe men overeind blijft in een systeem dat voortdurend doorgaat. Het vormt een eerbetoon aan degenen die blijven geven, en biedt een herkenbare spiegel en zacht houvast voor wie in de zorg werkt of iemand kent die dat doet.