Daniel

Ver van hun eigen land worden Daniël en zijn vrienden naar het hof van Nebukadnezar II in Babylon gebracht. Ze zijn getalenteerd en afkomstig uit hoge kringen. Na onderricht in de wijsheden en kennis van het rijk zullen zij worden ingezet voor de glorie van de koning. Vanaf het begin valt een viertal jongens op door hun vasthoudend geloof en hun weigering om mee te gaan in regels en rituelen die in strijd zouden zijn met hun God, de God van Israël. Met beroep op Diezelfde God en met Zijn hulp slagen zij erin om bepaalde voorschriften, waaronder die over eten en drinken, te omzeilen. Hun houding tegenover Baäl, de grote god van Babylon, wordt door het hof met tegenzin ontvangen. De God van Israël schenkt Daniël en zijn vrienden buitengewone kennis en inzicht, waardoor zij gedurende lange studies en daarna aanzien genieten bij Nebukadnezar. Jaloezie onder de hovelingen zet hen herhaaldelijk in levensgevaar, maar zij weten telkens te overleven—via een leeuwenkuil en een brandende oven—door hun vertrouwen in de universele macht van de God van Israël.

Nebukadnezar II ziet in Daniël en zijn vrienden talenten die ten volle ingezet kunnen worden aan het hof. Ondanks weerstand en gevaar blijven zij trouw aan hun geloof en vinden zij erkenning door hun wijsheid en inzicht. In momenten van dreiging blijven zij standvastig en vinden zij redding in hun geloof, wat hun positie en prestige bij de koning versterkt.

• Daniël en zijn vrienden komen uit Palestina naar Babylon en volgen een gedegen onderricht.
• Ze wijken af van regels die tegen hun geloof ingaan.
• Hun kennis en inzicht worden opgewaardeerd door de God van Israël.
• Ze genieten aanzien bij Nebukadnezar ondanks jaloezie van anderen.
• Ze overleven bedreigingen zoals de leeuwenkuil en de brandende oven.
• Hun houding tegenover Baäl is niet welkom in het hof.