Danny Buijs groeide op uit een volksmilieu en maakte van zijn zwaktes een kracht in het trainervak. Op zijn 35e bereikte hij een mijlpaal als hoofdtrainer in de Eredivisie, maar zijn pad was allesbehalve rechtlijnig. Het verhaal volgt een jonge voetballer die leert omgaan met verantwoordelijkheid en verlies: de dood van zijn geliefde opa dwingt hem om te kiezen voor wat echt telt, en zijn verlangen om het verleden van opa te dienen drijft hem verder in zijn carrière. Buijs’ achtergrond als volksjongen vormde zijn kijk op voetbal: hij is eerlijk, oprecht en vastberaden om zich niet te laten definiëren door beeldvorming. Door tegenslagen in het professionele landschap weet hij telkens weer teams te verbinden en te laten spelen met een bevlogen aanpak die verder gaat dan de schreeuwende trainer aan de zijlijn.
In zijn jeugd speelde hij bij Feyenoord en liep vele kilometers over trainingscomplex Varkenoord, met een voortdurend blik op de Kuip. Als de club begin negentig kampioen wordt, kijkt hij vanaf de Coolsingel naar zijn helden en droomt van het bordes. Via een snelle tocht langs Excelsior en FC Groningen belandt hij uiteindelijk bij Feyenoord 1, in een periode waarin de club het moeilijk heeft. Buijs worstelt met zijn status als Feyenoorder en zoekt naar zijn plek als trainer en persoon. Ondanks de barre tijden blijft hij vasthouden aan zijn eigen bevlogenheid en zet hij stappen vooruit, ook als hij geen officiële papieren heeft om te sturen. Dit is het verhaal van een emotionele volksjongen die met moed en integriteit zijn zwaktes omzet in kracht.
Kenmerken
- Op 35e hoofdtrainer in de Eredivisie.
- Groei van volksjongen naar bevlogen trainer.
- Jeugdliefde Feyenoord; training op Varkenoord.
- Speelde via Excelsior en FC Groningen bij Feyenoord 1.
- Zonder benodigde papieren aan het roer van Kozakken Boys.
- Teams bouwt door aanhoudende inzet en emotie.