Dat doen we onder elkaar toch niet

Drikus Verlinden rijdt lijn 44 tussen Heerlen en Kerkrade. In het tolhuis aan de Nieuwstraat, waar de grens tot 1995 dwars door de straat liep, houdt zijn vader Naas een museum: twee vitrines, een douanepet, anderhalve euro entree. In april 2017 kent de Euregio achtendertigduizend euro toe voor een Nederlands-Duitse tentoonstelling. De aanvraag en de wandtekst zijn van Drikus. Onder de brief staat de naam van zijn vader.Vanaf de dag dat het geld op de rekening staat, wil iedereen iets. Zijn zus Frida geld voor de caravanstalling in Eygelshoven, Nardy Dohmen van de Duitse overkant de begane grond voor haar koffiezaak, zijn vader een uitnodiging van de Heimatverein en het woord handel in plaats van smokkel. Zijn vrouw Mies wil dat hij ermee ophoudt.Drikus wil één ding: dat zijn rekening van driehonderdveertig uur wordt geboekt. Anderhalf jaar later vult hij de verantwoording aan de Euregio zelf in.