Dat vroeg ik niet

Aan de Doggersvaart bij Den Helder staan acht woonwagens en één duivenhok. Aafje Kaan is er geboren en werkt bij de woningstichting die het kamp gaat herstructureren, dus zij komt de brieven bij haar eigen familie uitleggen. Op de nieuwe plek aan de Van Foreestweg passen vijf standplaatsen. Aafje moet de nummers verdelen, en over het huis dat zij en haar vriend in Julianadorp hebben gekocht zegt ze niets.Haar vader Krelis wil zijn hok millimeter voor millimeter mee, op dezelfde noordwestlijn, want zijn duiven vliegen op de plek en niet op hem. Haar nicht Cheyenne rekent liever af. Buurvrouw Immetje Zijm zegt dat ze blijft. Handelaar Meint Duinker biedt Krelis geld voor zijn beste duivin en de gemeente een weiland.Zeven jaar lang keren de duiven terug op een terrein dat steeds leger wordt, tot er niets meer staat dan gras, een paal en een put.