Datowanie radiometryczne w archeologii i naukach o dziedzictwie kulturowym: Zasady, metody zastosowania

Niniejsza publikacja przedstawia podstawowe zasady, zastosowania oraz ograniczenia g¿ównych metod datowania radiometrycznego stosowanych w archeologii. Omawia podstawy radioaktywno¿ci oraz mechanizmy rozpadu promieniotwórczego, które pozwalaj¿ oszacowä wiek pozostäo¿ci.W publikacji po¿o¿ono nacisk na dwie g¿ówne metody: datowanie metod¿ w¿gla 14, odpowiedni¿ dla materiäów organicznych z ostatnich 50 000 lat, oraz datowanie metod¿ serii uranu, stosowan¿ w przypadku starszych materiäów w¿glanowych i biologicznych.Szczególn¿ uwag¿ po¿wi¿cono strategiom pobierania próbek, kryteriom doboru materiäów oraz wspó¿pracy mi¿dzy archeologami a specjalistami od analiz izotopowych. Studia przypadków dotycz¿ce zelligów, zapraw i materiäów kamiennych ilustruj¿ znaczenie tych podej¿¿ dla ustalania chronologii i ochrony dziedzictwa kulturowego.