David Hare i Rabe

Celem niniejszego opracowania jest zbadanie ewolucji twórczo¿ci teatralnej Davida Hare'a i Davida Rabe'a, ze szczególnym uwzgl¿dnieniem ich sztuk opartych na dos¿ownych cytatach, aby zrozumie¿ ich sukces jako autorów popularnych dramatów dysydenckich w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych w drugiej po¿owie ubieg¿ego wieku i pierwszej dekadzie XXI wieku. Popularno¿¿ Rabe'a i Hare'a w¿ród wi¿kszo¿ci widzów, pomimo pesymistycznych i antyestablishmentowych tematów poruszanych w ich sztukach, mo¿na przypisä jednemu g¿ównemu czynnikowi: potrafi¿ oni przedstawi¿ grup¿ ludzi, rz¿d, kraj, a nawet cäy ¿wiat, u¿ywaj¿c tylko kilku wyj¿tkowych, elokwentnych i empatycznych postaci. By¿ mo¿e g¿ówna ró¿nica mi¿dzy Rabe'em a Hare'em dotyczy relacji j¿zyka do jäni. W sztukach Hare'a postacie definiowane s¿ przez to, co mówi¿. J¿zyk nadaje im to¿samo¿¿ i ujawnia wi¿kszo¿¿ ich pod¿wiadomych potrzeb. Dla niego narz¿dzie j¿zykowe u¿atwia wi¿c wymian¿ my¿li i uczu¿. Jednak postrzeganie j¿zyka przez Rabe'a jest zupe¿nie inne. W jego sztukach postacie u¿ywaj¿ s¿ów raczej do ukrywania emocji i idei ni¿ do ich ujawniania. Cz¿sto wykorzystuj¿ j¿zyk jako zas¿on¿ dymn¿, aby ukry¿ swoje prawdziwe oblicze.