David Nance Group Peaced And Slightly Pulverized (CD)
Uitgelicht
|
22,13 |
Naar shop
|
|
25,79 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
David Nance Group bracht Peaced and Slightly Pulverized uit in 2018 via het Chicago label Trouble in Mind Records. Het album vertegenwoordigt een verschuiving in Nances muzikale aanpak, waarbij hij voor het eerst expliciet de groepsnaam gebruikt om de muzikanten waarmee hij live speelt te erkennen. Het is zijn derde album in evenveel jaren en laat een duidelijke focus zien op zeventiger jaren Americana en psych-rock, hoewel het nog steeds de garage rock elementen behoudt waar Nance om bekend staat. De plaat werd opgenomen in de kelder van gitarist Jim Schroeder op bandapparatuur, grotendeels live gespeeld met minimale overdubs, wat resulteert in een rauwe en ongepolijste sound die warmte en authenticiteit uitstraalt. Het album klinkt als een klassiek Heartland rockalum uit vervlogen tijden, doorspekt met invloeden van Neil Young, Crazy Horse en The Velvet Underground. Muzikaal gezien levert Nance een rauw en onstuimig oefening in no-frills hardrock af, waarbij zijn gitaarwerk de kloof overbrugt tussen Neil Youngs primitieve noise en Keith Richards' gebroken blues. De groep, bestaande uit drummer Kevin Donahue, bassist Tom May en gitarist Jim Schroeder naast Nance zelf, creëert monumentale, dreinende psych-rock anthems die evolueren naar uitgebreide gitaarjams. Vocaal is Nance nauwelijks te ontcijferen, een mompelende mengeling van losse woorden en poëtische flarden. De productie laat alles bloeden in het rood, met feedback en vervorming die zorgen voor een huid-onder-de-huid gevoel. Het is muziek die rock and roll terugbrengt tot een reeks felle, ongetemde tonen, perfect voor wie houdt van jammen en zich laten meevoeren door een gewelddadige trans van geluid.
David Nance Group bracht Peaced and Slightly Pulverized uit in 2018 via het Chicago label Trouble in Mind Records. Het album vertegenwoordigt een verschuiving in Nances muzikale aanpak, waarbij hij voor het eerst expliciet de groepsnaam gebruikt om de muzikanten waarmee hij live speelt te erkennen. Het is zijn derde album in evenveel jaren en laat een duidelijke focus zien op zeventiger jaren Americana en psych-rock, hoewel het nog steeds de garage rock elementen behoudt waar Nance om bekend staat. De plaat werd opgenomen in de kelder van gitarist Jim Schroeder op bandapparatuur, grotendeels live gespeeld met minimale overdubs, wat resulteert in een rauwe en ongepolijste sound die warmte en authenticiteit uitstraalt. Het album klinkt als een klassiek Heartland rockalum uit vervlogen tijden, doorspekt met invloeden van Neil Young, Crazy Horse en The Velvet Underground. Muzikaal gezien levert Nance een rauw en onstuimig oefening in no-frills hardrock af, waarbij zijn gitaarwerk de kloof overbrugt tussen Neil Youngs primitieve noise en Keith Richards' gebroken blues. De groep, bestaande uit drummer Kevin Donahue, bassist Tom May en gitarist Jim Schroeder naast Nance zelf, creëert monumentale, dreinende psych-rock anthems die evolueren naar uitgebreide gitaarjams. Vocaal is Nance nauwelijks te ontcijferen, een mompelende mengeling van losse woorden en poëtische flarden. De productie laat alles bloeden in het rood, met feedback en vervorming die zorgen voor een huid-onder-de-huid gevoel. Het is muziek die rock and roll terugbrengt tot een reeks felle, ongetemde tonen, perfect voor wie houdt van jammen en zich laten meevoeren door een gewelddadige trans van geluid.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: