Davide Rebuffa Partite E Sinfonie Per Gallichone Solo (Ca. 1740) (CD)

Onder de vermaken waarmee de Beierse edelen van de 18e eeuw hun monotone en luie dagelijkse leven bezig hielden, naast gokken, tabak roken en lezen, worden vaak de mandora en de calichon genoemd. Deze laatste waren luiten met slechts 6- (of zelfs 5-) banen snaren, die - omdat ze veel minder veeleisend waren dan de hedendaagse Duitse luit met 13 banen - tot de favoriete instrumenten van de Duitse, Oostenrijkse en Boheemse aristocratie behoorden, met inbegrip van vrouwen, die over het algemeen waren uitgesloten van professionele instrumentale muziek. De grotere 8-korige calichon werd vanwege zijn veelzijdigheid veel gebruikt als doorspelinstrument in kamerensembles en orkesten, vooral in kloosters en bij de geestelijkheid. Het is precies een originele gallichon uit 1754 het instrument dat door de specialist Davide Rebuffa werd gebruikt voor de uitvoering van de stukken die worden toegeschreven aan Giuseppe Antonio Brescianello, waarschijnlijk gecomponeerd in Stuttgart na 1737 voor een lid van de familie van de hertogen van Württemberg, bij wie hij een groot deel van zijn bestaan in dienst was.